Δημήτρη Κόψη, αν έπρεπε να περιγράψεις τον εαυτό σου με λίγες λέξεις, ποιες θα ήταν αυτές; | Συνέντευξη

Ήταν ένα τηλέφωνο της καλής μου φίλης, της Κυριακής Αιλιανού, που με ενημέρωνε για το καινούριο live που ετοίμαζε η Φόρμιγγα art και η Prospero στο Black Duck με ερμηνευτή, αυτή τη φορά, τον νεαρό Δημήτρη Κόψη. Κάπως έτσι, μου ήρθε η ιδέα να βρω τον Δημήτρη και να μιλήσουμε για τα πρώτα του χρόνια στο τραγούδι. Πάντα άλλωστε έχει ενδιαφέρον να μιλάς με νέα παιδιά που έχουν όνειρα και στόχους και δείχνουν να παλεύουν γι’ αυτά. Κι ο Δημήτρης Κόψης, είναι από εκείνα τα παιδιά που φαίνονται αποφασισμένα από νωρίς να καθοδηγήσουν τα όνειρα τους. Όταν στα 17 του έγραψε και τραγούδησε το πρώτο του τραγούδι, όταν στάθηκε πάνω στη σκηνή, δίπλα στη Νατάσσα Μποφίλιου και τον Διονύση Σαββόπουλο, όταν επιμένει μέχρι σήμερα, που κυκλοφόρησε το τρίτο του τραγούδι, να εξελίσσει τον εαυτό του και την καλλιτεχνική του υπόσταση, τότε έχουμε να κάνουμε, σίγουρα, με έναν άνθρωπο που έχει να δώσει και να πει πολλά. 

 

Συνέντευξη : Γιώργος Σταυρακίδης ([email protected])

Δημήτρη Κόψη, αν έπρεπε να περιγράψεις τον εαυτό σου με λίγες λέξεις, ποιες θα ήταν αυτές; | Συνέντευξη

κλικ : Ευαγγελία Θωμάκου

Να σε πάω λίγο πίσω και να μου πεις τι ήταν αυτό που παρακίνησε έναν 17χρονο να γράψει τα πρώτα του τραγούδια;
Η μουσική ήταν για μένα ένας κόσμος μέσα στον οποίο ένιωθα ασφάλεια και ένας τρόπος διοχέτευσης των εφηβικών μου προβληματισμών και συναισθημάτων. Κάθε φορά που είχα ανάγκη να εκφράσω κάτι που με προβλημάτιζε είτε στον εαυτό μου, είτε στους οικείους μου, το έκανα με στίχους και ποιηματάκια, ελπίζοντας να “πιάσουν” το νόημα. Λίγο καιρό αργότερα ξεκίνησα μαθήματα πιάνου, όποτε καθώς καταλάβαινα καλύτερα την μουσική, διαπίστωσα ότι μέσω αυτής, μπορούσα να δώσω ζωή και να “ντύσω” τους στίχους μου με την ανάλογη διάθεση. Κάτι πολύ όμορφο και λυτρωτικό παράλληλα. Κάπως έτσι λοιπόν, βρήκα αυτό που αγαπώ περισσότερο. Την ικανότητα να εκφράζομαι μέσω μιας τέχνης.

 

Ήταν πάντα η μουσική ένας τρόπος για να εκφράζεις αυτά που νιώθεις;
Νομίζω πως ναι. Ένιωθα σαν να γράφω σε ημερολόγιο όπως έκαναν και πολλοί φίλοι μου τότε, απλά εγώ το έκανα τραγουδιστά. Ωστόσο δοκίμασα να εκφράσω όλα αυτά που ένιωθα και μέσω άλλων μορφών τέχνης, όπως ήταν η ζωγραφική, αλλά η μουσική είχε πάντα την πρώτη θέση στην καρδιά μου.

 

Πως βίωσες την κυκλοφορία του «Lunatic”, του πρώτου σου τραγουδιού και πως είδες να το βιώνουν οι δικοί σου άνθρωποι;
Εκείνη τη μέρα ένιωσα σαν να γεννήθηκα ξανά. Ήμουν μαζί με έναν πολύ στενό μου άνθρωπο και θυμάμαι αξέχαστα το συναίσθημα της ευγνωμοσύνης που με είχε πλημμυρίσει. Βίωνα μια από τις μεγαλύτερες συγκινήσεις που μπορούσα να ζήσω! Όσον αφορά τους δικούς μου ανθρώπους, η χαρά ήταν ακόμα μεγαλύτερη, έβλεπα τα μηνύματα που μου έστελναν, τα χαμόγελα τους και ένιωθα ο πιο τυχερός άνθρωπος στον κόσμο!

 

Θεωρείς πως η εποχή μας ενθαρρύνει έναν νέο άνθρωπο προς τον δρόμο που αγαπάει ή στέκεται εμπόδιο στα όνειρα του;
Πιστεύω πως η κάθε εποχή, έχει τα δικά της μέσα ενθάρρυνσης καθώς και τα εμπόδια της. Προσωπικά θεωρώ ότι αυτό που κάνει τη διαφορά ως προς την εκπλήρωση των ονείρων του καθενός από εμάς είναι η θέληση και η εργατικότητα, όπου τις περισσότερες φορές αυτές οι δυο είναι αλληλένδετες. Ανέκαθεν υπήρχαν δυσκολίες και φυσικά θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Πιστεύοντας όμως και δουλεύοντας πάνω σε κάτι που κάποιος αγαπάει και στοχεύει, ο δρόμος είναι και θα είναι ανοιχτός και φωτεινός.

 

Τι σε θυμώνει περισσότερο στην καθημερινότητα;
Για να είμαι ειλικρινής, αυτό που με θυμώνει περισσότερο στην καθημερινότητα μας είναι η έλλειψη ειλικρίνειας και σεβασμού. Δυο θεμελιώδη  στοιχεία για αρμονική συνύπαρξη. Δυστυχώς, βιώνουμε μια εποχή βουτηγμένη στην επιδερμικότητα και την παροδικότητα και αυτό φαίνεται παντού. Στην τέχνη, στις ανθρώπινες σχέσεις, στα συναισθήματα, ακόμα και στις πιο μικρές καθημερινές συνήθειες. Καταλήγοντας, επειδή πιστεύω στον άνθρωπο και στην εκ φύσεως ροπή του προς το καλό, θεωρώ ότι τα όμορφα αυτά στοιχεία, δεν έχουν χαθεί, αντιθέτως έχουν θαφτεί κάτω απ’ το βάρος της αλλαγής των ρυθμών και της σύγχρονης πραγματικότητας.

 

Μετά τα αγγλόφωνα singles, επέστρεψες πριν από λίγο καιρό με τις «Ανεξίτηλες Γραμμές». Ήταν μία δύσκολη διαδικασία για εσένα να γράψεις ελληνικό στίχο;
Ο στίχος για εμένα ήταν από πάντα κάτι που θαύμαζα πολύ, καθώς είναι το πιο βαθύ θεμέλιο του τραγουδιού. Προσωπικά, ξεκίνησα με αγγλικό στίχο γιατί, όντας έφηβος, τα ακούσματα μου ήταν περισσότερο από την βρετανική και αμερικανική ποπ μουσική σκηνή. Μου ήταν πιο εύκολο να εκφραστώ σε μια γλώσσα που μέχρι τότε μου ήταν περισσότερο οικεία στη μουσική. Αργότερα όμως, μεγαλώνοντας, κατάλαβα ότι η αληθινή έκφραση, βρίσκεται στη γλώσσα που πρώτα μαθαίνεις να μιλάς, να σκέφτεσαι και πάνω από όλα να αισθάνεσαι. Επομένως θα έλεγα ότι το να ξεκινήσω να γράφω στα ελληνικά ήταν μια διαδικασία ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα.

 

 

Σε λίγες μέρες θα είσαι στο Black Duck σε ένα ιδιαίτερο, ακουστικό πρόγραμμα. Πες μου τι θα ακούσουμε εκείνο το βράδυ;
Στις 20 Ιανουαρίου λοιπόν -μαζί με τον Αντώνη Παλαμάρη στο πιάνο- Θα είμαστε στον πολύ όμορφο χώρο του Black Duck και θα παρουσιάσουμε ένα ακουστικό πρόγραμμα, αποτελούμενο από αγαπημένα μας τραγούδια, όπως θα τα τραγουδούσαμε στους δικούς μας ανθρώπους με ένα πιάνο στο σπίτι. Θα είναι ένα σύνολο μουσικών επιλογών, με πολλά προσωπικά στοιχεία, ένα live με ακουστική ατμόσφαιρα.

 

Οι συνεργάτες σου είναι πάντα συγκεκριμένοι. Νιώθεις μεγαλύτερη ασφάλεια σε ένα οικείο επαγγελματικό περιβάλλον;
Καταρχάς οφείλω να πω ότι είναι μεγάλη μου τιμή να συνεργάζομαι με αυτούς τους ανθρώπους τους οποίους θαυμάζω και εκτιμώ απεριόριστα. Έχοντας ξεκινήσει την πορεία μου με τους συγκεκριμένους συνεργάτες, έχουμε φτάσει πλέον στο σημείο να αποκαλούμαστε οικογένεια και όχι μόνο σε καλλιτεχνικό επίπεδο αλλά και σε προσωπικό. Επομένως ναι. Ένα από τα βασικότερα στοιχεία που κάνουν την εμπειρία μου στη μουσική τόσο όμορφη, είναι ότι τη μοιράζομαι με αυτούς τους συνεργάτες που έχω δίπλα μου και τους είμαι ευγνώμων για αυτό.

 

Τραγούδησες σε μεγάλες σκηνές, με την Νατάσσα Μποφίλιου ή ακόμα και στο Athens Pride ή και στην Ταράτσα του Φοίβου και δίπλα στον Διονύση Σαββόπουλο. Είναι διαφορετικό το συναίσθημα από όταν τραγουδάς σε μία μικρή σκηνή;
Αρχικά θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που είχα την τιμή και τη χαρά να εμφανιστώ στη σκηνή κοντά σε αυτούς τους καλλιτέχνες που αγαπώ και θαυμάζω από όταν ήμουν πολύ μικρός. Φυσικά η αίσθηση του να εμφανίζεσαι σε μια μεγάλη σκηνή είναι κάτι πρωτόγνωρο και αρκετά “τρομακτικό” θα έλεγα. Όμως εν τέλει, πιστεύω ότι, είτε εμφανίζεσαι μπροστά σε μεγάλο κοινό, είτε μπροστά σε  περιορισμένο αριθμό ατόμων, το συναίσθημα που βιώνεις και λαμβάνεις από τον κόσμο είναι το ίδιο. Και είναι πολύ όμορφο.

 

Τι σου άφησε κάθε μία από αυτές τις εμφανίσεις;
Αδιαμφισβήτητα, θυμάμαι ξεχωριστά την κάθε μια από αυτές τις εμφανίσεις με πολλή αγάπη. Αυτό όμως που ξεχωρίζω ως “απόκτημα” είναι το ότι συναντήθηκα και επικοινώνησα μουσικά με προσωπικότητες του καλλιτεχνικού χώρου που εκτιμώ και με έχουν εμπνεύσει στο παρελθόν και συνεχίζουν να το κάνουν.

 

Αποκάλυψε μου μια στιγμή που αγαπάς πολύ από το πρόγραμμα που θα ακούσουμε στο Black Duck;
Μμμμ… Νομίζω ότι η αγαπημένη μου στιγμή του προγράμματος αυτού, θα είναι η παρουσίαση ενός νέου τραγουδιού, που έχει μεγάλη συναισθηματική σημασία για εμένα, που έχουμε φτιάξει με τους συνεργάτες μου με πολλή φροντίδα, καθώς είναι το αποτέλεσμα μιας ομαδικής προσπάθειας όπου ο κάθε ένας, έχει συμβάλλει με τον πιο όμορφο τρόπο.

 

Δημήτρη Κόψη, αν έπρεπε να περιγράψεις τον εαυτό σου με λίγες λέξεις, ποιες θα ήταν αυτές; | Συνέντευξη

κλικ : Ευαγγελία Θωμάκου

 

Ανήκεις σε μία γενιά που πρέπει να είναι καθημερινά αντιμέτωπη με δεκάδες προκαταλήψεις παλιότερων γενεών. Πως νομίζεις πως θα μπορούσε να γίνει καλύτερη η κοινωνία μας;
Δυστυχώς, οι προκαταλήψεις και οι στερεοτυπικοί κανόνες συμπεριφοράς αποτελούσαν ανέκαθεν τροχοπέδη στην κοινωνική εξέλιξη των ανθρώπων καθώς και ολόκληρων των κοινωνιών. Αυτό που πραγματικά πιστεύω ότι θα είχε καίρια θέση στην αντιμετώπιση του προβλήματος, θα ήταν όξυνση της ενσυναίσθησης και του σεβασμού προς τον διπλανό μας. Και αυτό προκύπτει σχεδόν αποκλειστικά από την ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης, της παιδείας και της καλλιέργειας των νέων ατόμων.

 

Είσαι άνθρωπος που κάνει προσωπικές επαναστάσεις ή αφήνεις τα πράγματα να έρθουν κάπως και από μόνα τους;
Γενικά πιστεύω ότι η αλήθεια και το ιδανικό βρίσκεται κάπου στη μέση. Επομένως, έχω υπάρξει άνθρωπος που έχω επαναστατήσει συναισθηματικά και προσωπικά για πράγματα που έχω νιώσει ότι δεν γίνονται αποδεκτά ή σε φάσεις που έχω νιώσει αδικημένος. Από την άλλη όμως, έχω πιάσει και τον εαυτό μου να καταφέρνει πράγματα όντας λίγο πιο χαλαρός, σε πιο ήρεμες περιόδους. Σε κάθε περίπτωση όμως, έχω απόλυτη συνειδητότητα για οποιαδήποτε επιλογή.

 

Αν έπρεπε να περιγράψεις τον εαυτό σου με λίγες λέξεις, ποιες θα ήταν αυτές;
Πεισματάρης, ακραία ευαίσθητος και προστατευτικός απέναντι στους ανθρώπους που αγαπώ.

 

Ποιοι καλλιτέχνες θεωρείς πως σε έχουν επηρεάσει μουσικά και σκηνικά;
Έχω πιάσει τον εαυτό μου να επηρεάζεται καλλιτεχνικά από πολλούς καλλιτέχνες ανά περιόδους. Ωστόσο αν θα έπρεπε να υπογραμμίσω κάποιους, αυτοί θα ήταν η Adele, η Sia, ο Ed Sheeran και από την εγχώρια μουσική σκηνή, με έχουν  συγκινήσει και επηρεάσει πολύ ο Μάνος Χατζιδάκις, η Δήμητρα Γαλάνη και η Νατάσσα Μποφίλιου.

 

Για τέλος, αποκάλυψε μου αν θες ποια ήταν η ευχή που έκανες όταν άλλαξε ο χρόνος;
Ευχήθηκα για παγκόσμια ευημερία, αμοιβαίο σεβασμό και πολλή πολλή αγάπη.

 

 

info
Ο Δημήτρης Κόψης, την Δευτέρα 20 Ιανουαρίου, παρουσιάζει στο Black Duck Gallery (Χρήστου Λαδά 9Α), ένα ατμοσφαιρικό ακουστικό  πρόγραμμα, στο οποίο θα συνδυάσει φρέσκες pop επιλογές, με ήδη κλασικές και αγαπημένες στιγμές της διεθνούς και εγχώριας μουσικής σκηνής. Μαζί του στο πιάνο ο Αντώνης Παλαμάρης Οργάνωση: Φόρμιγγα art| Management: Prospero Κρατήσεις: 210 3234760 

 

 

Rating: 5.0/5. From 3 votes.
Please wait...
Voting is currently disabled, data maintenance in progress.

About the author /


Αγαπώ τις μουσικές που έχουν συναισθήματα και τις ταινίες που με ταξιδεύουν... γράφω για όσα νομίζω πως το αξίζουν και για όσα κάνουν λίγο πιο όμορφη την ζωή γύρω μας... στο MUSEEKart.com ξεκινάνε για εμάς όλα από την αρχή... μουσικές + άνθρωποι...

Related Articles

Απάντηση

0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
Αυτά θα δούμε φέτος το καλοκαίρι από το ΚΘΒΕ
Posted in: ΘΕΑΤΡΟ

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος υποδέχεται το  καλοκαίρι του 2020 με τους «Όρνιθες», τη διαχρονική κωμωδία του Αριστοφάνη, σε μετάφραση Κ. Χ. Μύρη και σκηνοθεσία του Γιάννη Ρήγα, με την οποία συμμετέχει στο Φεστιβάλ Αθηνών  & Επιδαύρου 2020, αλλά και με το έργο «Γκόλφω» του Σπυρίδωνος Περεσιάδη,  σε σκηνοθεσία  – δραματουργική επεξεργασία Χρήστου Παπαδημητρίου που […]

Read More
Ο Δημήτρης Σίμος μιλάει on line με τον Ευθύμη Σαββάκη για το “Σώσε με”
Posted in: ART, EVENTS, ΒΙΒΛΙΑ

Τα PUBLIC και οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ μας προσκαλούν να παρακολουθήσουμε τη διαδικτυακή παρουσίαση του νέου βιβλίου του Δημήτρη Σίμου “ΣΩΣΕ ΜΕ” που κυκλοφορεί ήδη και έχει εντυπωσιάσει τους αναγνώστες! Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2020, στις 8 το βράδυ. Με αφορμή το νέο του βιβλίο, -ένα σκοτεινό ψυχολογικό θρίλερ που οδηγεί τον αναγνώστη μέσα από τα κρυφά μονοπάτια ενός […]

Read More
Ο Μάρτιος έχει τα δικά του (δέκα) τραγούδια
Posted in: TOP10, ΜΟΥΣΙΚΗ

Κι ενώ ο Μάρτης φέρνει δειλά την άνοιξη, τα τραγούδια που ακούν οι αναγνώστες μας γίνονται λίστα, σύμφωνα με αυτά που ψήφισαν όλο τον προηγούμενο μήνα. Δέκα τραγούδια που αγαπάμε κι εμείς – τα περισσότερα τουλάχιστον- γίνονται το soundtrack αυτού του μήνα. Τώρα που τα τραπεζάκια στα μπαλκόνια καθαρίζονται και βγαίνουμε για τον πρώτο καφέ… […]

Read More
VIDEO CLIP
Ο Κώστας Λειβαδάς σε νέο ντουέτο με την Ελένη Τσαλιγοπούλου | Ακούστε το!
Ο Κώστας Λειβαδάς σε νέο ντουέτο με την Ελένη Τσαλιγοπούλου | Ακούστε το!
Posted in: VIDEO CLIP, ΜΟΥΣΙΚΗ, ΝΕΑ, ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ

Ο Κώστας Λειβαδάς, λίγο πριν την κυκλοφορία του νέου του άλμπουμ, μας παρουσιάζει το πρώτο single «Όσο δεν είμαστε μαζί» σε μουσική του ίδιου και στίχους του αγαπημένου του Κώστα Φασουλά που κυκλοφορεί από την Walnut Entertainment Greece. Το τραγούδι, μοιράζεται με την πιο σταθερή του συνεργάτιδα και αδερφική του φίλη Ελένη Τσαλιγοπούλου, με την […]

Read More
Do NOT follow this link or you will be banned from the site!
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x