Γεράσιμος Ανδρεάτος… “Δε λογαριάζω κούραση μπροστά στη στιγμή να τραγουδήσω με τον κόσμο”

Συνέντευξη στον Γιώργο Σταυρακίδη ([email protected])
Ο Γεράσιμος Ανδρεάτος, είναι από τους λαϊκούς τραγουδιστές που έχουν διατηρήσει μια συνέπεια στην πορεία τους και μια αγάπη για ένα είδος που δυστυχώς δείχνει να χάνει χρόνο με τον χρόνο την δυναμική του. Οι λόγοι πολλοί και τους συζητάμε όλους παρακάτω, ενώ μιλάμε και για τις συναυλίες που συμμετέχει φέτος, αφιερωμένες στον Μάρκο Βαμβακάρη και στον Γρηγόρη Μπιθικώτση. Μία από αυτές, την Πέμπτη 05 Ιουλίου θα απολαύσουμε στη Μονή Λαζαριστών στη Θεσσαλονίκη…

 

Τι θα ακούσουμε στη συναυλία της Πέμπτης στη Θεσσαλονίκη, στη Μονή Λαζαριστών;
Είναι μια συναυλία που αφορά τον Μάρκο Βαμβακάρη και τον Γρηγόρη Μπιθικώτση και στέκεται στη συνεργασία τους γιατί υπήρξε μεγάλη αγάπη μεταξύ τους, αλληλοσεβασμός. Έχει επανεκτελέσει ο Μπιθικώτσης τραγούδια του Βαμβακάρη που θαύμαζε από νεαρός και μάλιστα συνετέλεσε η παρουσία και τα τραγούδια του στο να αγαπήσει τόσο πολύ το λαϊκό τραγούδι και την δημιουργία και κάπως έτσι ξεκίνησε να μοιάσει στον Μάρκο και να γράψει κι αυτός αντίστοιχα, λαϊκά δημιουργήματα. Στη πορεία βέβαια και αφού πλέον έχει γράψει πάρα πολλά, υπέροχα τραγούδια γίνεται και το όνειρο του πραγματικότητα και τραγουδάει δικό του τραγούδι ο Βαμβακάρης!

 

Η συναυλία στηρίζεται στην περίοδο της συνεργασίας των δύο;
Ναι, στηρίζεται σε αυτό και υπάρχει κι ένα κομμάτι με τραγούδια του γιού του Μάρκου, του Στέλιου Βαμβακάρη που είναι κι αυτός πολύ αξιόλογος δημιουργός, τραγουδιστής και μπουζουξής. Άλλωστε είχαν φτιάξει και μαζί μερικά τραγούδια όπου είχε γράψει τη μουσική ο Στέλιος και τα λόγια ο Μάρκος.

 

Και σε επιμέλεια της Άννας Μπιθικώτση;
Η Άννα Μπιθικώτση έχει γράψει ένα βιβλίο για τον πατέρα της και έχει επιμεληθεί κατά κάποιο τρόπο τη συναυλία, κυρίως το πρώτο μέρος που αφορά τον Μπιθικώτση και υπάρχουν και κάποιες αφηγήσεις, οι οποίες έχουν έναν αφενός ποιητικό και από την άλλη αφηγηματικό και ιστορικό χαρακτήρα.

 

Πώς είναι να συναναστρέφεστε με αυτούς τους ανθρώπους που έχουν ζήσει με μύθους όπως είναι ο Μπιθικώτσης και ο Βαμβακάρης;
Η αγάπη και ο σεβασμός μου για τους δυο αυτούς μεγάλους καλλιτέχνες δε μπορούν να περιγραφούν με λόγια. Αισθάνομαι δέος και προς τα τραγούδια τους και προς την προσωπικότητα τους αλλά και προς τους απογόνους τους. Χαίρομαι που τιμούν ακόμα το έργο των γονιών τους και το συνεχίζουν και προσπαθούν, με τον δικό του τρόπο ο καθένας, να το διαδώσουν και στις νεότερες γενιές. Εκεί έρχεται και ο ρόλος ο δικός μου που καλούμαι να ερμηνεύσω τραγούδια που έχουν χαρακτηριστεί από τους δύο αυτούς καλλιτέχνες. Επίσης, λέω και ένα σπουδαίο τραγούδι του Στέλιου Βαμβακάρη, τον «Επισκέπτη» που η πρώτη εκτέλεση ανήκει στον Σωκράτη Μάλαμα.

 

Στην περιοδεία που κάνετε, ποιες είναι οι αντιδράσεις του κόσμου σε αυτά τα τραγούδια;
Υπάρχει κοινό που λατρεύει τα τραγούδια αυτά, που θέλει να νιώσει μέσα από τη συναυλία τις στιγμές των δύο καλλιτεχνών και που το απολαμβάνει ιδιαίτερα. Αν και έχουν τιμηθεί κατά καιρούς και οι δύο, ίσως να είναι και η πρώτη φορά που παρουσιάζεται η κοινή τους πορεία, οπότε ο κόσμος θέλει να το ζήσει αυτό.

 

Έχετε προλάβει να γνωρίσετε τον Μπιθικώτση;
Τον Μπιθικώτση ναι, τον Βαμβακάρη δυστυχώς δε πρόλαβα. Ήμουν μικρός όταν έφυγε από τη ζωή, αλλά τον Μπιθικώτση όχι μόνο τον γνώρισα, τραγουδήσαμε και μαζί σε μια συναυλία, θυμάμαι, στην βόρεια πλευρά της Ικαρίας με τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη που μάλιστα ήταν και ο ίδιος παρών. Ήταν μια συναυλία προς τιμή των πολιτικών κρατούμενων…

 

Τι θυμάστε από αυτή τη συνάντηση;
Θυμάμαι έναν άρχοντα! Έναν πολύ γλυκό κύριο ο οποίος στην επιστροφή, μέσα στο αεροπλάνο, καθόταν κοντά μου και πιάσαμε την κουβέντα. Με ρώτησε αν είμαι παντρεμένος και όταν του απάντησα ναι και πως είμαι πολύ καλά με την γυναίκα μου, θυμάμαι μου φίλησε τη βέρα στο δάχτυλο έτσι όπως τη φορούσα. Αυτό δε πρόκειται να το ξεχάσω… είναι μια από τις πολύ τρυφερές στιγμές της ζωής μου αλλά το γεγονός αυτό με έκανε από εκεί που τον λάτρευα, μετά να είμαι «ταμένος» απέναντι του.

 

Είναι από τους καλλιτέχνες που έχουν δώσει τη σκυτάλη στους λαϊκούς τραγουδιστές της δικής σας γενιάς;
Ναι, μπορείς να το πεις κι έτσι αλλά η εποχή μας ξέρετε, οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί, οι εταιρείες έχουν άλλη γνώμη από εμάς. Ακολουθούν μια πορεία προς την παγκοσμιοποίηση και οτιδήποτε ελληνικό, μεγάλο, σημαντικό, οτιδήποτε δηλαδή συνετέλεσε τα τελευταία χρόνια για να γραφτεί ο νεοελληνικός πολιτισμός, του φέρονται απαξιωτικά ή προσπαθούν να το μειώσουν ή ακόμα και να το εξαφανίσουν. Έχω ακούσει Διευθυντή μεγάλου σταθμού εδώ στην Αθήνα να λέει πως επιτέλους κατάφερε να εξαφανίσει το μπουζούκι! Αυτό μπορείτε να το διαπιστώσετε ακούγοντας τι παίζεται, ακούγοντας τι προωθείται, τι κυκλοφορεί… Αντί να δούμε τα τόσο σημαντικά παραδείγματα αυτών των μεγάλων δημιουργών και τραγουδιστών που βοήθησαν να ξαναδημιουργηθεί ένας νεότερος ελληνικός πολιτισμός, σε μια εποχή μάλιστα που λίγα χρόνια πριν είχε δημιουργηθεί για πρώτη φορά το ελληνικό κράτος και έχουμε τόσο πολύ ανάγκη να έχουμε πράγματα που να είναι ελληνικά και να μας ενώνουν, βλέπουμε όλη αυτή τη προσπάθεια που γίνεται ώστε να υποβαθμιστούν όλα αυτά και να περάσουν στο περιθώριο και στην αφάνεια.

 

Αυτό δεν έρχεται κάπως κόντρα στον μεγάλο αριθμό ανθρώπων που έρχονται σε συναυλίες όπως η δική σας και έχουν ανάγκη να ακούσουν καλό λαϊκό τραγούδι;
Ξέρετε, οι εταιρίες κάνουν τη δουλειά τους. Όσο κι αν γίνονται συναυλίες και παρουσιάζονται αυτά τα τραγούδια το κοινό που τις παρακολουθεί είναι όλο και πιο μεγάλο σε ηλικία επειδή τα νέα παιδιά είναι στραμμένα προς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που αναπαράγουν και συγκεκριμένα τραγούδια. Η νεολαία ψάχνει και αποφασίζει τελικά τι θα ακούσει μέσα από το κινητό. Κάπως έτσι λοιπόν το καθαρό ελληνικό στοιχείο δυστυχώς μένει πίσω επειδή δε μπορεί να ακολουθήσει όλη αυτή την εξέλιξη της βιομηχανίας.

 

Ακούγεστε λίγο σας να είστε κατά της τεχνολογίας και των νέων τραγουδιών;
Όχι, είναι καλό να ανανεωνόμαστε και να υπάρχει εξέλιξη και να γράφονται και καινούρια τραγούδια, αλλά αφενός οτιδήποτε ελληνικό φαντάζει παρωχημένο, δηλαδή προσπαθούν να το περάσουν σαν τέτοιο και αφετέρου αυτά τα ελληνικά που προβάλλονται και  κατέχουν τις πρώτες θέσεις της προτίμησης είναι, αν όχι επικίνδυνα σίγουρα στερούνται συγκίνησης και ηθικών αξιών, στερούνται συνέχειας του ελληνικού πολιτισμού με ελάχιστες βέβαια εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα και καθόλου δεν προβάλλονται.

 

Είστε απαισιόδοξος…
Δε θέλω να φανώ απαισιόδοξος, απλώς περιγράφω μια πραγματικότητα που βλέπω να συμβαίνει και εννοείται πως εγώ θα συνεχίσω να παράγω και να τραγουδάω…

 

Είναι αυτός ένας από τους λόγους που δισκογραφείτε πλέον λιγότερο από παλιά;
Παλιότερα υπήρχε εταιρία που έδινε χώρο στο ελληνικό ρεπερτόριο. Σήμερα είναι πολύ λίγες αυτές που ασχολούνται. Μάλιστα ελληνικό τραγούδι θεωρούν πλέον κάτι που μοιάζει με τα ξένα ακούσματα, με στίχους από αστείους μέχρι γελοίους. Υπάρχουν βέβαια και κάποια καλά τραγούδια, που όμως κι αυτά έχουν ένα παγκόσμιο χρώμα. Δεν είμαι λοιπόν απαισιόδοξος και συνεχίζω να παράγω τραγούδια με δικά μου χρήματα ή των φίλων μου δημιουργών, κάτι που όμως είναι δύσκολο…

 

Δεν είναι βέβαια μόνο να κυκλοφορήσει ένα τραγούδι, αλλά να μπορεί και να παίξει κάπου ώστε να φτάσει στον κόσμο…
Ακριβώς. Είναι ξέρετε πολλοί που έχουν γίνει διάσημοι με αγορασμένα «κλικ» από εταιρείες που πουλάν και ο κόσμος, έχει μεγάλη ευθύνη κατά τη γνώμη μου σε αυτό, επειδή όλα αυτά είναι προϊόντα μάρκετιγκ. Από την άλλη βέβαια δε μπορεί ο καθένας να γίνει ερευνητής και να ψάχνει την αλήθεια και το ελληνικό και το έτσι και το άλλο… αναγκαστικά θα ακούσει αυτό που παίζει όταν ανοίγει το ραδιόφωνο του.

 

 

Ποιες θεωρείτε σημαντικές δισκογραφικές στιγμές στη πορεία σας;
Πολύ σημαντική στιγμή ήταν το ξεκίνημα μου με τον Βαγγέλη Κορακάκη και ταυτόχρονα με τον Πέτρο Ταμπούρη και τον Θοδωρή Γκόνη καθώς και η πρώτη μου δουλειά, το «Πικρό φιλί» με την επιτυχία «Στη σκέψη της τρελής». Μετά ήρθε το «Λόγω Τιμής» με τραγούδια του Δημήτρη Παπαδημητρίου και σχεδόν ταυτόχρονα και η δουλειά με τον Χρήστο Νικολόπουλο… Δισκογραφικά είμαι πάρα πολύ περήφανος για ό,τι έχω κάνει! Μετά θυμάμαι το «Στοίχημα» με στίχους του Σταμάτη Μεσημέρη και αργότερα η δουλειά με τον φίλο μου Παντελή Θαλασσινό που μου χάρισε το «Όλα Πολύτιμα» σε στίχους του Ηλία Κατσούλη και άλλων. Μετά ήταν οι επανεκτελέσεις στα τραγούδια του Άκη Πάνου και ο δεύτερος δίσκος που κάναμε τότε με τον Βαγγέλη Κορακάκη… και ένας εξαιρετικός δίσκος με τον Δημήτρη Παπαδόπουλο που όμως πήγε «άπατος» επειδή έπεσε στην περίοδο που πλέον δεν υπήρχαν οι δυνατότητες να προχωρήσουν τέτοια ακούσματα. Το ίδιο και ο επόμενος δίσκος μου με τον Σταμάτη Χατζηευσταθίου που όμως ακούστηκαν περισσότερο τα τραγούδια που είχαμε κάνει χωρίς μπουζούκι! Ήταν το ντουέτο με την Γιώτα Νέγκα, το «Μην τολμήσεις» ενώ μας έκανε την τιμή σε αυτό το δίσκο και ο Θάνος Μικρούτσικος να πει ένα τραγούδι μαζί μου. Όλες οι δουλειές μου θέλω να σας πω πως είναι πολύ σημαντικές, ανεξάρτητα αν έχουν αφήσει πίσω τους γνωστά τραγούδια ή όχι και τώρα ετοιμάζω έναν καινούριο δίσκο με τον Χρήστο Παπαδόπουλο, σε στίχους του Κωνσταντίνου Στρατή, ενός γιατρού χειρουργού που γράφει πολύ ωραία και με βρίσκετε σε δημιουργική φάση. Διαλέγουμε, σβήνουμε, γράφουμε…

 

Ο Χρήστος Παπαδόπουλος είναι από τους συνθέτες που συνεχίζουν να γράφουν καλή λαϊκή μουσική…
Και όχι μόνο λαϊκή. Το «Φίλα με» σε στίχους του Κώστα Μπαλαχούτη, που είπε ο Σταμάτης Κραουνάκης με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο, είναι σε δική του σύνθεση. Ήταν ένας δίσκος που είχε μέσα πάρα πολλά λαϊκά τραγούδια, αφιερωμένος στη Σμύρνη, και το μόνο τραγούδι που ξεχώρισε ήταν αυτό. Το μόνο δηλαδή που δεν είχε μπουζούκι… Ο Παπαδόπουλος έχει ταλέντο, είναι ένας ωραίος μουσικός, γνήσιος και ακομπλεξάριστος και χαίρομαι που κάνουμε μαζί τραγούδια. Τον χειμώνα που θα συνεργαστούμε μαζί σε κάτι πολύ ωραίο θα έχει ολοκληρωθεί και ο δίσκος, θα τον ακούσετε εκεί, καθώς έχουμε σχέδια να τον πουλάμε και μέσα στον χώρο αυτό που θα τραγουδάμε.

 

Επιστρέφω στη συναυλία της Πέμπτης και θα ήθελα να μου πείτε ιδιαίτερες στιγμές που ξεχωρίζετε από αυτό που θα απολαύσουμε…
Είναι μια συναυλία που δύσκολα ξεχωρίζεις στιγμές. Είναι όλες πολύ αγαπημένες… ίσως, να σου έλεγα το τραγούδι του Στέλιου που ερμηνεύω και δεν έχω πει εγώ στη δισκογραφία. Είναι ένα υπέροχο λαϊκό τραγούδι από αυτά που τα ψάχνουμε με τον φακό στις μέρες μας. Θαυμάζω και αγαπώ πολύ τον Στέλιο Βαμβακάρη ως δημιουργό και ως άνθρωπο… από την άλλη, κι όλες οι στιγμές των τραγουδιών του Γρηγόρη Μπιθικώτση είναι εξαιρετικές. Τι να πούμε τώρα… για «Της δικαιοσύνης», το «Του Βοτανικού ο μάγκας», το «ένα αμάξι με δυο άλογα», την «Δραπετσώνα»; Είναι από τις στιγμές που απολαμβάνω και διάλεξα το τραγούδι ως κύρια ενασχόληση μου και δε πειράζει καθόλου που είμαι τη μια μέρα εδώ, την άλλη εκεί… Δε λογαριάζω κούραση μπροστά στη στιγμή που έρχεται να τραγουδήσω αυτά τα τραγούδια και να τα μοιραστώ με τον κόσμο.

 

Θυμάμαι και πέρυσι που σας είχα ακούσει στη μεγάλη συναυλία για τον Μίκη Θεοδωράκη στο Θέατρο Γης. Τι σημαίνει για εσάς να σας καλούν σε τέτοιες συναυλίες;
Σκέφτομαι πως αυτό που διάλεξα να κάνω, βρίσκει αναγνώριση, ανταπόκριση, σεβασμό και αγάπη. Είναι πολύ μεγάλη τιμή για μένα αυτές οι προσκλήσεις και τρομερή χαρά. Αυτές είναι οι κατακτήσεις προσωπικών στόχων και στοιχημάτων…

 

Θέλω να κλείσουμε με ένα τραγούδι σας που ακόμα έχει μεγάλη επιτυχία. Το «Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια». Τι θυμάστε από εκείνη την περίοδο;
Έχουμε την τύχη να έχει συνδεθεί με ένα πολύ καλό σήριαλ που παίζεται συχνά και έτσι το γνωρίζουν και επόμενες γενιές. Επίσης, συμβαίνει και κάτι άλλο. Το τραγούδι αυτό λόγω θέματος και ταύτισης με την παρέα του σήριαλ που βρίσκεται μετά από χρόνια, έχει γίνει ύμνος για πολλές ομάδες ανθρώπων, είτε σε συμμαθητές που αποφοιτούν, είτε σε ομίλους εταιρικούς, σε συλλόγους και το πιο συγκινητικό από όλα που μου εμπιστεύτηκε φίλος που γνώρισα κάποια στιγμή, ήταν όταν μου είπε πως χάσανε έναν φίλο κάποια στιγμή και στην κηδεία του τραγούδησαν αυτό το τραγούδι… Ήμουν τυχερός και για το θέμα του λοιπόν.

 

Καταλάβατε από την αρχή πως είναι ένα πολύ δυνατό τραγούδι;
  Όχι, θέλω να είμαι ειλικρινής. Δεν ήμουν «λαγωνικό» εκείνη την εποχή! Δεν το ένιωσα από την πρώτη στιγμή. Δεν κατάλαβα όταν το άκουσα πως θα μπορέσει να κάνει αυτή την κατάσταση, να γράψει αυτή την ιστορία που έγραψε. Όταν βέβαια ξεκίνησε το σήριαλ το κατάλαβα… Θέλω όμως να σταθώ και στο «Σκάκι» από τον ίδιο δίσκο. Πιστεύω πως η μελοποίηση του Δημήτρη Παπαδημητρίου είναι παραπάνω από εξαιρετική και θεωρώ πως είναι το σημαντικότερο τραγούδι που έχω τραγουδήσει, ακόμα και πάνω από το «Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια». Είναι πιο ιδιαίτερο, για πιο λίγους αν και έκανε μεγάλη επιτυχία κι αυτό και είναι μεγάλη μου τιμή και τύχη που το αγάπησε ο κόσμος.

 

Έχετε πει και δύσκολα τραγούδια…
Για δύο τραγούδια που θεωρώ δύσκολα και τον εαυτό μου πολύ τυχερό που έγιναν επιτυχία και νομίζω έβαλα κι εγώ ένα λιθαράκι σε αυτό, δηλαδή ώστε να νιώθω πως έχω κι εγώ λίγη αξία ως τραγουδιστής, είναι το «Σκάκι» που είπαμε πριν και ο «Γκρεμός» του Μάνου Χατζιδάκι από μια εκτέλεση στο «Χάραμα» που είχαμε κάνει τότε και είχε ακουστεί πολύ και ακούγεται ακόμα. Αν ακούσεις τους στίχους είναι εντελώς παλιομοδίτικοι και θα μπορούσε να πει κάποιος πως δε θα μπορούσαν να έχουν καμιά τύχη…

Το πέρασμα μου από τον χώρο του λαϊκού τραγουδιού είναι ακριβώς για να υποστηρίζω σημαντικά λαϊκά τραγούδια, είτε αυτά είναι πιο έντεχνα είτε πιο διασκεδαστικά

 

 

INFO
Την Πέμπτη 05 Ιουλίου, ο Γεράσιμος Ανδρεάτος συμμετέχει στη συναυλία “Βαμβακάρης – Μπιθικώτσης… ο ρεμπέτης και ο σερ” στη Μονή Λαζαριστών, στη Θεσσαλονίκη. Εκτός από αυτό,, τραγουδούν : Στέλιος Βαμβακάρης, Λεωνίδας Μπαλάφας, Σοφία Παπάζογλου, Παντελής Θεοχαρίδης, Ευτυχία Μητρίτσα, Εβελίνα Αγγέλου, Σωτήρης Δογάνης και Ελεάννα Φινοκαλιώτη

 

 

 

Ημερομηνία δημοσίευσης
Τετάρτη, 04 Ιουλίου 2018
Συνέντευξη / επιμέλεια : Γιώργος Σταυρακίδης
[email protected]

 

 

About the author /


Related Articles

Απάντηση

0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
Once Upon : Θεατρικά εργαστήρια & σεμινάρια στη Θεσσαλονίκη, σε μία εποχή που το χρειαζόμαστε
Posted in: ΘΕΑΤΡΟ

Τα θεατρικά εργαστήρια Once Upon αποτελούν μια κοιτίδα πολιτισμού που ήρθε πέρυσι, με σκοπό να αλλάξει τα δεδομένα της πόλης. Ένας χώρος βγαλμένος από παραμύθι περιμένει και φέτος, για δεύτερη χρονιά, μικρά και μεγάλα παιδιά καθώς και ενήλικες για να γνωρίσουν την τέχνη του θεάτρου. Φωτογραφίες : Όλγα Δέικου   Σε τρεις θεματικούς ορόφους, ενήλικες […]

Read More
Ο Μάρτιος έχει τα δικά του (δέκα) τραγούδια
Posted in: TOP10, ΜΟΥΣΙΚΗ

Κι ενώ ο Μάρτης φέρνει δειλά την άνοιξη, τα τραγούδια που ακούν οι αναγνώστες μας γίνονται λίστα, σύμφωνα με αυτά που ψήφισαν όλο τον προηγούμενο μήνα. Δέκα τραγούδια που αγαπάμε κι εμείς – τα περισσότερα τουλάχιστον- γίνονται το soundtrack αυτού του μήνα. Τώρα που τα τραπεζάκια στα μπαλκόνια καθαρίζονται και βγαίνουμε για τον πρώτο καφέ… […]

Read More
VIDEO CLIP
Do NOT follow this link or you will be banned from the site!
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x