“Για όλη τη ζωή μας (κι) εγώ μιλώ Ελευθερία” | Ήμασταν Θέατρο Δάσους!

Ήταν μια συναυλία που περίμενα από καιρό. Η Ελευθερία Αρβανιτάκη, μετά τις εμφανίσεις της τον περασμένο χειμώνα στο Gazarte, βγαίνει σε περιοδεία για τους επόμενους, καλοκαιρινούς μήνες με αποσκευές τα τραγούδια της και εισιτήριο την αγάπη του κόσμου. Η αρχή έγινε πλέον, με μια μεγάλη συναυλία στο Θέατρο Δάσους, στη Θεσσαλονίκη δύο χρόνια μετά την τελευταία φορά που ήρθε για συναυλία στη πόλη. Και ήταν ωραία…

 

 

Κείμενο | Φωτογραφίες : Γιώργος Σταυρακίδης ([email protected])

 

Από νωρίς, ο κόσμος που περίμενε στην είσοδο για τον έλεγχο των εισιτηρίων, έδειχνε διαθέσιμος να περάσει μια υπέροχη βραδιά. Χαμόγελα, αγκαλιές μεταξύ ανθρώπων, τραγούδια από διπλανά χείλη και λίγη ανησυχία μόνο, για τα σύννεφα που κάνανε βόλτες πάνω από τα κεφάλια μας, λες και μας απειλούσαν για αυτό που κανείς δεν ήθελε να συμβεί… Ευτυχώς, μάλλον κι αυτά πέρασαν για να ακούσουν κάτι από την Ελευθερία και έφυγαν γρήγορα για να μας αφήσουν να τραγουδήσουμε μαζί της, όλα εκείνα που αγαπήσαμε από την αρχή. Τραγούδια που «έντυσαν» τις ζωές μας και συνεχίζουν να σχηματίζουν εικόνες στο μυαλό κάθε φορά που η ερμηνεύτρια περιλαμβάνει μερικά από αυτά στα προγράμματα της. Τραγούδια που γράφτηκαν από μεγάλους δημιουργούς για τη φωνή της και για το «αχ» που βγάζει κάθε φορά. Το «αχ στην αρχή των τραγουδιών που είναι γραμμένο», όπως επέλεξε να ξεκινήσει τη συναυλία, με αυτό το τραγούδι σε μουσική του Νίκου Ξυδάκη. Και μετά ήρθαν πολλά «αχ» και πολλά τραγούδια… Τραγούδια που γράφτηκαν, λες και ξεχωριστά για τον καθένα που βρέθηκε αυτό το βράδυ στο Θέατρο Δάσους και είχες μπροστά σου μια από τις σπουδαιότερες ελληνίδες ερμηνεύτριες να σου τα τραγουδάει.

 

 

 

 

Η Ελευθερία Αρβανιτάκη είχε πάντα μια εξαιρετική σχέση με το κοινό της. Οι σπουδαίες μουσικές επιλογές της, οι ερμηνείες της και η ευγένεια που έχει ως άνθρωπος, ακόμα και την ώρα που βρίσκεται πάνω στη σκηνή, έχουν χτίσει μια τίμια σχέση μεταξύ των δυο πλευρών που πλέον «τσουλάει» μόνη της και γίνεται η αφορμή για μια συνάντηση φίλων. Η ενέργεια που μεταδίδει μέσα από τις ερμηνείες της, αλλά και η επιλογή της να έχει πάντα μαζί της μερικούς από τους καλύτερους μουσικούς που κυκλοφορούν εκεί έξω, κάνει τις συναυλίες της σημείο συζήτησης και αναφοράς για την εποχή τους. Όπως αυτό που ζήσαμε στη Θεσσαλονίκη. Σημείο αναφοράς για το φετινό καλοκαίρι και για «Όλη τη ζωή μας εγώ μιλώ» όπως είναι και ο τίτλος της.

 

 

 

 

Από το «Μέτρησα» του Νίκου Ζούδιαρη που αποτελεί μια από τις πιο μεγάλες επιτυχίες της, στα τελευταία χρόνια, μέχρι τα πρόσφατα «Αν Ξημέρωνε» και «Την ίδια στιγμή να ζούμε», φαίνεται πως η Αρβανιτάκη συνεχίζει να συγκινεί, να αφορά και να απευθύνεται σε ένα μεγάλο, αριθμητικά, κοινό ακριβώς όπως όταν κυκλοφόρησε το 1989  το «Ζωή Κλεμμένη» ή λίγο αργότερα το «Με το ίδιο μακό», το «Καθρεφτίζω το νου», το «Καρδιά μου εγώ», το «Της καληνύχτας τα φιλιά» ή το «Μένω εκτός» από εκείνο τον πολυσυλλεκτικό δίσκο του 1991 που είχε περίοπτη θέση στη βραδιά, αφού επέλεξε όλα αυτά τα τραγούδια για να ερμηνεύσει στις φετινές συναυλίες της.
Με θέα τα φώτα της πόλης και τα ψηλά δέντρα, η, ντυμένη στα λευκά, Ελευθερία έγινε η μάγισσα της βραδιάς μας με χρώματα που άλλαζαν κάθε τόσο στη σκηνή, σαν κι εμάς τους ίδιους που τη μία πέφταμε στα πατώματα με το «Θέλω να σε δω να’μαστε αγκαλιά» και την άλλη μας έπιανε από το χέρι η άγνωστη από δίπλα για να χορέψουμε «Μα δε σε λένε Γιάννη». Και σηκωνόμασταν να χορέψουμε λες και ήταν μια μεγάλη γιορτή φίλων… Αυτό μπορεί και το κάνει πάντα η Αρβανιτάκη στις συναντήσεις της μαζί μας… Ένα πανηγύρι από τη μία και μια συναυλία υψηλών προδιαγραφών από την άλλη ως αντίθεση που για ερμηνευτές όπως αυτή αποτελεί τη βάση τους.

 

 

 

 

Ξεχωριστές στιγμές της βραδιάς, ήταν όταν θυμήθηκε τα χρόνια της με την Οπισθοδρομική Κομπανία και μας χάρισε το ρεμπέτικο «Πες μου γιατι άλλαξες, γιατι;» κερδίζοντας τον θαυμασμό και το χειροκρότημα του κόσμου για την ανάμνηση. Επίσης, συγκινητική η στιγμή που ερμήνευσε «Τα παιδιά στον κάτω κάμπο» του Μάνου Χατζιδάκι σε ένα κοινό που ένα μεγάλο μέρος του, μπορεί να πήγε εκεί για τα πιο γνωστά τραγούδια της, όμως ήταν υποδειγματικά συγκεντρωμένο στη στιγμή. Στη Θεσσαλονίκη, μαγική και η στιγμή που επέλεξε να μοιραστεί ερμηνευτικά με τον κόσμο το «Μπαγλαμαδάκι» του Νίκου Παπάζογλου. Τραγούδι, που όπως είπε χαρακτηριστικά η ερμηνεύτρια «ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη» και παρέμεινε εκεί για να συγκινεί κάθε φορά που κάποιος μεγάλος ερμηνευτής επιλέγει να το φέρει και πάλι μπροστά στο κοινό.

 

 

 

 

Στο τέλος, κι αφού ευχαρίστησε και αποχαιρέτησε, αποχώρησε μαζί με τους μουσικούς της, επέστρεψε όμως μετά από επιμονή του κόσμου και ερμήνευσε το σπουδαίο «Παράπονο» για να μας θυμίσει πως «δεύτερη ζωή δεν έχει» σύμφωνα με τους στίχους του Οδυσσέα Ελύτη που έκανε τραγούδι ο συνθέτης Δημήτρης Παπαδημητρίου σε εκείνα τα υπέροχα «Τραγούδια για τους μήνες» του 1996 που ακόμα αποτελούν ξεχωριστή στιγμή για την ελληνική δισκογραφία.

 

 

 

Σε όλη τη διάρκεια της συναυλίας, μπροστά μου είναι δυο νεαροί όπου κάθε τόσο λένε μεταξύ τους και αστειευόμενοι πως θέλουν να τραγουδήσει η Αρβανιτάκη τα «Λιανοχορταρούδια». Μετά λοιπόν το «παράπονο» και εμφανώς απογοητευμένοι και οι δύο, έτοιμοι να φύγουν, ακούν να ξεκινάει το γνωστό παραδοσιακό θρακιώτικο τραγούδι με καταγωγή από τον Έβρο, όπως χαρακτηριστικά το έχει εκτελέσει η Αρβανιτάκη και το περιλαμβάνει συχνά τα τελευταία χρόνια στα προγράμματα της. Στο λεπτό τα παιδιά βρέθηκαν στο κέντρο της σκηνής αλλά και όλος ο κόσμος, όρθιος πλέον, πλησίασε την ερμηνεύτρια για να τραγουδήσει και να χορέψει μαζί της… Η μεγάλη γιορτή που λέγαμε!

 

 

 

Μια υπέροχη βραδιά! Μια καλοκαιρινή βραδιά με όσα αγαπάμε…
Τελευταίο τραγούδι, «Όχι δε μιλώ για μια νύχτα εγώ, για όλη τη ζωή μας εγώ μιλώ» και όλα γύρω πάρτι! Φίλοι με φίλους…
Να βρισκόμαστε σε τέτοιες βραδιές. Πολλές! «Την ίδια στιγμή να ζούμε…» μέχρι να φεύγουν όλοι. Και να επιστρέφουμε!

 

 

 

*** Απαγορεύεται αυστηρά η αναδημοσίευση υλικού γραπτού ή οπτικού, χωρίς την άδεια του MUSEEKart.com

 

 

 

Rating: 5.0/5. From 4 votes.
Please wait...

About the author /


Related Articles

Το σχόλιο σου

avatar
  Subscribe  
Notify of
Ο Μιχάλης Συριόπουλος γράφει επιστολή για την “Αρχή του Αρχιμήδη”
Posted in: ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΘΕΑΤΡΟΥ, ΘΕΑΤΡΟ

Ο Μιχάλης Συριόπουλος πρωταγωνιστεί στην σπουδαία παράσταση “Η αρχή του Αρχιμήδη” σε σκηνοθεσία του Βασίλη Μαυρογεωργίου και θα είναι για λίγες ακόμα ημερομηνίες στη Θεσσαλονίκη, στο Θέατρο Αυλαία. Ένα συγκλονιστικό κείμενο που έγραψε ο Καταλανός Josep Maria Miró και καλεί τον θεατή να πάρει θέση ή ακόμα και ευθύνη για το δύσκολο θέμα που θίγει […]

Read More
Το ΚΘΒΕ αποχαιρετά την Άλκη Ζέη
Το ΚΘΒΕ αποχαιρετά την Άλκη Ζέη
Posted in: ART, ΒΙΒΛΙΑ

Την σπουδαία Άλκη Ζέη αποχαιρετά το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος με το παρακάτω δελτίο τύπου Το ΚΘΒΕ αποχαιρετά την Άλκη Ζέη Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος εκφράζει τη βαθιά του θλίψη για την απώλεια της Άλκης Ζέη, μιας από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες των ελληνικών γραμμάτων, αγαπημένη συγγραφέα και πρέσβειρα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας στο εξωτερικό […]

Read More
Ο Μάρτιος έχει τα δικά του (δέκα) τραγούδια
Posted in: TOP10, ΜΟΥΣΙΚΗ

Κι ενώ ο Μάρτης φέρνει δειλά την άνοιξη, τα τραγούδια που ακούν οι αναγνώστες μας γίνονται λίστα, σύμφωνα με αυτά που ψήφισαν όλο τον προηγούμενο μήνα. Δέκα τραγούδια που αγαπάμε κι εμείς – τα περισσότερα τουλάχιστον- γίνονται το soundtrack αυτού του μήνα. Τώρα που τα τραπεζάκια στα μπαλκόνια καθαρίζονται και βγαίνουμε για τον πρώτο καφέ… […]

Read More
VIDEO CLIP
Ο Κώστας Λειβαδάς σε νέο ντουέτο με την Ελένη Τσαλιγοπούλου | Ακούστε το!
Ο Κώστας Λειβαδάς σε νέο ντουέτο με την Ελένη Τσαλιγοπούλου | Ακούστε το!
Posted in: VIDEO CLIP, ΜΟΥΣΙΚΗ, ΝΕΑ, ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ

Ο Κώστας Λειβαδάς, λίγο πριν την κυκλοφορία του νέου του άλμπουμ, μας παρουσιάζει το πρώτο single «Όσο δεν είμαστε μαζί» σε μουσική του ίδιου και στίχους του αγαπημένου του Κώστα Φασουλά που κυκλοφορεί από την Walnut Entertainment Greece. Το τραγούδι, μοιράζεται με την πιο σταθερή του συνεργάτιδα και αδερφική του φίλη Ελένη Τσαλιγοπούλου, με την […]

Read More
Do NOT follow this link or you will be banned from the site!