“Οι έρωτες μας είναι σαν τα καλοκαίρια μας…”

Γράφει ο Γιώργος Σταυρακίδης ([email protected])

 

Ήταν η τελευταία μέρα που πήγαμε στη θάλασσα. Ήταν μια μέρα που είχε ζέστη, είχε ήλιο και πάνω σου έπεφτε το φως όλης της μέρας. Θυμάμαι να χαμογελάς κάθε φορά που γυρνούσα το κεφάλι μου και σε κοιτούσα. Ένιωθα τόσο τυχερός που σε είχα δική μου. Ένιωθα τυχερός από εκείνη τη πρώτη μέρα που σε γνώρισα, στην ουρά μιας Δημόσιας Υπηρεσίας – καλοκαίρι ήταν πάλι- που λιώναμε σε μια μικρή αίθουσα χωρίς κλιματιστικό. «Θα μείνουμε για πολύ εδώ ακόμα;» μου είπες. «Ελπίζω όχι» σου απάντησα. Θυμάμαι λίγο μετά πως παρατήσαμε, αυθόρμητα, την ουρά και πήγαμε στο πιο κρύο καφέ της πόλης για να δροσιστούμε και να μάθει καλύτερα ο ένας τον άλλον. Και μείναμε μαζί για πολύ ακόμα τελικά. Τρία χρόνια γεμάτα…

 

 

Ήταν η τελευταία μέρα που πήγαμε στη θάλασσα. Ήταν η τελευταία μέρα που σε είδα.
Μια ανάμνηση όπως τόσες άλλες από εσένα. Όπως εκείνη η μέρα που μοιραστήκαμε ένα παγωτό μηχανής και γίναμε χάλια. Ένας ηλικιωμένος κύριος που περνούσε μας είπε πως «αυτό είναι αγάπη» και βάλαμε και οι τρεις τα γέλια. Λίγο από ντροπή και λίγο από ευτυχία. Μια ανάμνηση όπως τόσες άλλες από εσένα. Όπως εκείνα τα πρωινά Κυριακής που δε θέλαμε να σηκωθούμε από το κρεβάτι. Μια αγκαλιά ήταν όσο μια ολόκληρη μέρα στον ήλιο μαζί σου… Και μετά, ο καφές που έφτιαχνες και για τους δύο σε ένα φλιτζάνι, και μετά το κουλούρι που χώριζες στα δύο. Μια ζωή στα δύο μέχρι να γίνει μία…
Τελικά, είναι κάτι αγάπες που μοιάζουν με τα καλοκαίρια μας. Κάτι έρωτες που καίνε μέχρι να περάσει από πάνω τους ένα δροσερό αεράκι και να τους χαρίσει μια ακόμα ευτυχία. Και μετά ίσως ένα μπουρίνι που θα καταστρέψει τα πάντα.

 

Ήταν η τελευταία μέρα που πήγαμε στη θάλασσα. Θα τη θυμάμαι για πάντα. Θα θυμάμαι τα δάχτυλα σου, που άγγιζα όσο ξαπλώναμε κάτω από τον ήλιο. Το παιδί που γινόσουν μόλις έμπαινες μέσα στο νερό και με κυνηγούσες να με «πνίξεις». Θα θυμάμαι την κάθε μικρή ή μεγάλη στιγμή που γινόταν ευτυχία μαζί σου. Άλλωστε αυτό είναι οι άνθρωποι μας. Αφορμή και κατάληξη…

 

Ο γυρισμός έκρυβε ένα μεγάλο τέλος. Κάτι σου είπα, κάτι μου είπες που καλά καλά δε θυμάμαι τώρα… Δεν άργησε να έρθει η «φωτιά» και να κάψει τα πάντα. Να κάνει στάχτη τις στιγμές, να κάνει στάχτη τα χαμόγελα και τα αγγίγματα τριών χρόνων. Ήταν η τελευταία μέρα που πήγαμε στη θάλασσα. Ήταν η τελευταία μέρα που σε είδα. Ήταν ένα καλοκαίρι, τόσο ζεστό που πάγωσε τα πάντα για εμάς.

 

Σε είδα φέτος, στην ίδια παραλία. Δύο χρόνια μετά. Είχαν αλλάξει όλα. Τα μάτια παρέμειναν παγερά στη θέα μιας ανάμνησης που ο χρόνος άφησε πίσω. Οι άνθρωποι, καλώς ή κακώς, βρίσκουν τον τρόπο να προχωρήσουν. Βάζουν σε μικρά κουτάκια του μυαλού τους όσα περνάνε και φτιάχνουν καινούρια. Σε είδα και δεν ήθελα να σε χαιρετήσω. Κι εσύ γύρισες το κεφάλι σου από την άλλη πλευρά.

 

Οι έρωτες μας, θα είναι πάντα σαν τα καλοκαίρια μας. Θα ξέρουμε πως όταν τελειώσουν, θα αφήσουν ωραίες αναμνήσεις. Αλλά θα τελειώσουν μια μέρα. Κι εσύ θα περνάς από δίπλα μου και δε θα με νοιάζει. Δε θα νιώθω όπως τότε που περνούσες και η καρδιά μου κόντευε να σπάσει. Δε θα νιώθεις εσύ την ανάγκη, όπως τότε, να με αγκαλιάσεις. Οι έρωτες μας, θα είναι πάντα σαν τα καλοκαίρια μας. Μέχρι να γίνουν αγάπη. Αν γίνουν αγάπη…

 

 

**Το άρθρο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στο περιοδικό Meta magazino

 

 

About the author /


Related Articles

Απάντηση

0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
Once Upon : Θεατρικά εργαστήρια & σεμινάρια στη Θεσσαλονίκη, σε μία εποχή που το χρειαζόμαστε
Posted in: ΘΕΑΤΡΟ

Τα θεατρικά εργαστήρια Once Upon αποτελούν μια κοιτίδα πολιτισμού που ήρθε πέρυσι, με σκοπό να αλλάξει τα δεδομένα της πόλης. Ένας χώρος βγαλμένος από παραμύθι περιμένει και φέτος, για δεύτερη χρονιά, μικρά και μεγάλα παιδιά καθώς και ενήλικες για να γνωρίσουν την τέχνη του θεάτρου. Φωτογραφίες : Όλγα Δέικου   Σε τρεις θεματικούς ορόφους, ενήλικες […]

Read More
Ο Μάρτιος έχει τα δικά του (δέκα) τραγούδια
Posted in: TOP10, ΜΟΥΣΙΚΗ

Κι ενώ ο Μάρτης φέρνει δειλά την άνοιξη, τα τραγούδια που ακούν οι αναγνώστες μας γίνονται λίστα, σύμφωνα με αυτά που ψήφισαν όλο τον προηγούμενο μήνα. Δέκα τραγούδια που αγαπάμε κι εμείς – τα περισσότερα τουλάχιστον- γίνονται το soundtrack αυτού του μήνα. Τώρα που τα τραπεζάκια στα μπαλκόνια καθαρίζονται και βγαίνουμε για τον πρώτο καφέ… […]

Read More
VIDEO CLIP
Do NOT follow this link or you will be banned from the site!
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x