Οι Νέα Τάξη Πραγμάτων ετοιμάζουν καινούρια τραγούδια (και απαντούν στις ερωτήσεις μας)

Νέα Τάξη Πραγμάτων, ένα χιπ χοπ σχήμα που έχει αφήσει το δικό του προσωπικό στίγμα στον χάρτη της ελληνικής ραπ σκηνής. Ξεκίνησαν από την πανέμορφη Σύρο και ίσως γι’αυτό ο ήχος τους φέρει έναν κυκλαδίτικο αέρα, παντρεμένο με στοιχεία ρεμπέτικου και έντεχνου.  Δεν επαναπαύονται ποτέ, έχουν σπάσει τους κανόνες της σκηνής στην οποία ανήκουν, συνυπάρχουν συχνά πυκνά με μπάντα, τα τραγούδια τους μιλούν άλλοτε για δύσκολους έρωτες, άλλοτε για κοινωνικοπολιτικά -κακώς κείμενα τόσο του νησιού τους αλλά όχι μόνο- και πολλές φορές εκφράζουν τη χιουμοριστική τους πλευρά. Από το «Syros ghetto» και το «Λάλοι» με τον εφηβικό αυθορμητισμό και την οργή στην «Απουσία» και το «Είσαι αφράτη σαν φρατζόλα» που τους αγαπήσαμε οι Νέα Τάξη Πραγμάτων ή εναλλακτικά ο Λάγνης και ο Ιωσήφ Πρίντεζης μας αποκάλυψαν όλα τους τα μυστικά και ότι η έμπνευσή τους έρχεται αφού έχουν καταναλώσει «Λουκουμάκι Συριανό».

 

Συνέντευξη | Κείμενο : Κάλλια Βαβουλιώτη ([email protected])

 

Συναντηθήκαμε στο ηλιόλουστο Αιγάλεω, μια ανάσα πριν από το επετειακό τους live στις 3 Μαΐου στον Σταυρό του Νότου…
Να σας καλωσορίσουμε στο Museekart. Λίγο πριν το μεγάλο live για τα 20 χρόνια των ΝΤΠ εσείς πως αισθάνεστε; Ποια είναι τα συναισθήματα και οι σκέψεις;
Ι.Π: Καλώς σας βρήκαμε. Θα πάμε σίγουρα στο live(γέλια). Έχουμε αγωνία, γιατί έχουμε κάνει αρκετές πρόβες και έχουμε προετοιμαστεί αρκετό καιρό τώρα,.
Λάγνης: Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα. Χαιρόμαστε πολύ για όλο αυτό που ετοιμάζουμε αλλά συγχρόνως έχουμε αρκετό άγχος καθώς κάνουμε εμείς οι ίδιοι την παραγωγή.Αλλά  έτσι ξεκινήσαμε, από τα πρώτα live μας ,τα οργανώναμε μόνοι μας και αυτό είναι κάτι που μας εξασφαλίζει την ελευθερία μας με ό,τι καλό ή κακό μπορεί να συνεπάγεται .Είμαστε πολύ θετικοί γενικά.

 

Πόσο εύκολη ή δύσκολη ήταν η αρχή; Το περιβάλλον του νησιού , της Σύρου εν προκειμένω, δεν ήταν πιο πιθανό να σας στρέψει στο έντεχνο; Γιατί λοιπόν χιπ χοπ;
Ι.Π: Τότε ήμασταν πολύ συγκεκριμένοι όσοι ακούγαμε χιπ χοπ στη Σύρο και απ’όσο μπορώ να θυμηθώ, δεν ήταν πάνω από δεκαπέντε ανθρώπους. Στο μεταξύ υπήρχε το πρώτο συγκρότημα του Χρήστου πριν από τους Νέα Τάξη Πραγμάτων , όπου συμμετείχαν εφτά άτομα και ήταν άλλοι τρεις που δεν ήταν στο συγκρότημα. Εμείς δεν είχαμε ερεθίσματα εντός του νησιού για να ασχοληθούμε με το χιπ χοπ, απλά έτυχε να βρεθούμε και να συντονιστούμε . Εγώ έκαναν μουσικές παραγωγές ο Χρήστος έγραφε στίχους και έδεσε όλο αυτό πάρα πολύ καλά.
Λ: Το χιπ χοπ έχει μία αμεσότητα,μία ορμή και μια δυναμική που σε παρασύρει επομένως δεν ξέρω αν το επιλέξαμε εμείς ή αν αυτό επέλεξε εμάς. Δεν κάτσαμε δηλαδή να το αναλύσουμε και πολύ, οπότε έγινε όλο αυτό εντελώς φυσικά. Τότε άλλωστε ήταν η εποχή των ροκάδων.Όλοι άκουγαν Τρύπες, Ξύλινα Σπαθιά, αλλά εμάς μας κέρδισε η αμεσότητα και η δύναμη στο λόγο που έχει το χιπ χοπ΄.

 

Πως προέκυψε το όνομα των ΝΤΠ και γιατί εσύ Χρήστο επέλεξες ψευδώνυμο ενώ εσύ Ιωσήφ  κράτησες το πραγματικό σου όνομα;
Λ:΄Ήταν η εποχή που θεώρησα ότι ως Χρήστος δεν μπορώ να υπάρξω καλλιτεχνικά και να κάνω χιπ χοπ και έτσι γύρω στα δεκατέσσερα, αναζητώντας ένα ψευδώνυμο άνοιξα το λεξικό και στο γράμμα λάμδα βρήκα τη λέξη λαγνεία που με εντυπωσίασε και έτσι αποφάσισα να λέγομαι Λάγνης.
Τώρα όσον αφορά το όνομα του συγκροτήματος, Νέα Τάξη Πραγμάτων ονομαζόταν  το πρώτο τραγούδι που είχα γράψει και μετά είχα κάνει και μία ραδιοφωνική εκπομπή με το ίδιο όνομα και με τη μπάντα επιλέξαμε αυτό γιατί μας άρεσε. Ωστόσο, αυτό που σηματοδοτούσε ήταν μία καινοτόμα μουσική και στιχουργική.
Ι.Π: Η αλήθεια είναι ότι είχα και εγώ ένα ψευδώνυμο , με έλεγαν ΝΩ.Ε, ηχογραφήσαμε έτσι την πρώτη κασέτα, ουσιαστικά σήμαινε Νωπός Εφιάλτης. Μετά από λίγο το κατήργησα όμως…
Με το ΝΤΠ έχουμε αντιμετωπίσει διάφορα σχόλια, καθώς κάποιοι θεώρησαν ότι σχετιζόμαστε με διάφορες πολιτικές ,ο προσανατολισμός όμως του ονόματος είναι στιχουργικός και μουσικός. Θέλαμε να δείξουμε με το όνομα μία καινοτομία, ότι θα φέρουμε κάτι διαφορετικό και καινούριο.

 

Κάνετε ένα ιδιαίτερο hip hop, κυκλαδίτικο ραπ όπως το έχω εγώ στο μυαλό μου, με έντονες επιρροές από έντεχνο, χιουμοριστικά τραγούδια, ρεμπέτικο. Πως αισθάνεστε που έχετε σπάσει τους κανόνες της πεπατημένης του hip hop;
Λ: Ουσιαστικά τα τραγούδια μας αντικατοπτρίζουν στιγμές της ζωής μας και σαν συγκρότημα δεν είχαμε ποτέ στρατηγική. Για παράδειγμα, κάναμε μπαλάντες, κάναμε ερωτικό χιπ χοπ, πήγαιναν καλά και μπορούσαμε να επιλέξουμε να κάνουμε αυτό, αλλά πορευόμασταν κάθε φορά ανάλογα με το τι μας εκφράζει.
Ι.Π: Επειδή στο χιπ χοπ δανείζεσαι δείγματα και λούπες, από τη βιβλιοθήκη σου, τα πρώτα πράγματα που δανείστηκα ήταν έντεχνα, μέταλ κομμάτια, γενικά πράγματα που δεν δανείζονταν συνήθως οι ράπερς τότε καθώς οι περισσότεροι στρέφονται στα blues και την funk. Σιγά σιγά το εξελίξαμε αυτό, είχαμε τη δυνατότητα να φέρω δυο φίλους μουσικούς να γράψουν κάτι στο στούντιο. Κάναμε τραγούδια τις στιγμές μας, χωρίς να το ελέγχουμε, με τη μουσική μας ήμασταν πάντα ελεύθεροι.

 

 

Ακόμα ένα από τα συχνά χαρακτηριστικά που έχουμε δει στις εμφανίσεις και τα κομμάτια σας είναι η συνύπαρξη με μπάντα. Σας φόβισε ποτέ αυτή η πρωτοποριακή κίνηση; Υπήρξαν αντιδράσεις; Σας δυσκόλεψε;
Λ:Νομίζω ήταν το επόμενο βήμα, γιατί αφού κάναμε πολλές συναυλίες με CD , από ένα σημείο και μετά θέλαμε το κάτι παραπάνω. Είναι τρομερή εμπειρία να παίζεις με μπάντα, αλλά και πολύ πιο απαιτητικό. Είναι δύσκολο να συνυπάρχεις με άλλους πέντε ανθρώπους, αλλά σε ωριμάζει και μουσικά αυτό. Το ηχητικό αποτέλεσμα σε αποζημιώνει. Ευτυχώς, οι επιλογές μας, δε μας βγήκαν σε κακό, αλλά μας έφεραν σε έναν αρκετά δικό μας μουσικό χώρο.
Ι.Π: Η συνύπαρξη με μπάντα ήταν κάτι που θέλαμε και προσπαθούσαμε καιρό, αλλά απαιτεί και άλλη οργάνωση. Βέβαια, είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι θέλει διαφορετική υποδομή και σε βάζει και σε άλλες μουσικές σκηνές. Και από τότε που ξεκινήσαμε να κάνουμε εμφανίσεις με τη μπάντα, το προτιμούμε και το ευχαριστιόμαστε περισσότερο είναι η αλήθεια.

 

Κάνετε ένα hip hop που ακούγεται αρκετά προσιτό και από ανθρώπους που δεν ακούνε αυτό το είδος. Υπήρξε σαν στόχος εξ’αρχής ή όχι;
Ι.Π: Δεν ήταν αυτοσκοπός, αλλά ήρθε σιγά σιγά όλο αυτό.
Λ: Σα να προέκυψε όλο αυτό. Πολλές φορές όταν ανεβαίνω στη σκηνή, δεν νιώθω ότι ραπάρω, νιώθω ότι εξηγώ, ότι επικοινωνώ το μήνυμα του εκάστοτε τραγουδιού. Είναι αυτό που λέμε η προσπάθεια για επικοινωνία. Δεν ραπάρω για να ευχαριστιέμαι εγώ, αλλά για να επικοινωνήσω.

 

Μετά από το τραγούδι «στην κρίση σας» πως βιώνετε εσείς την κρίση σήμερα;
Ι.Π:Δεν υπάρχει πια κρίση. Κρίση χαρακτηρίζεται τα πρώτα χρόνια νομίζω, πλέον έχει παγιωθεί μια κατάσταση εντός της δεκαετίας.
Λ: Πιστεύω ότι η κρίση είναι ένα τέλμα, είναι μια ευκαιρία να επαναπροσδιοριστούμε σαν επαγγελματίες, σαν άνθρωποι, σαν συνεργάτες, σαν φίλοι. Η κρίση έφερε μία νέα επιγνωσιακή κατάσταση. Δεν θεωρώ ότι έχουμε μπει σε τροχιά ανάπτυξης. Είναι μία σύγκρουση της αυτοεικόνας για τη ζωή που είχαμε  και τη ζωή που θέλαμε με το τι τελικά βιώσαμε.

 

Στα τραγούδια σας κάποιες φορές ακούμε μία πιο ποιητική-ρομαντική πλευρά, σε μία εποχή που το gangsta rap και το trap έχουν γνωρίσει μεγάλη άνοδο. Αυξήθηκαν οι gangsters στην Ελλάδα ή το hip hop κάπου έχασε τον δρόμο του;
Λ: Πάρα πολλή ωραία ερώτηση!Νομίζω ότι το χιπ χοπ αντανακλά ευσεβείς πόθους, οπότε ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας εκθειάζει, τον εύκολο πλουτισμό, τα υλικά αγαθά, το εύκολο σεξ, τις γρήγορες σχέσεις.Με λίγα λόγια δεν αυξήθηκαν οι γκανγκστερς αλλά οι άνθρωποι που επιθυμούν περισσότερα με λιγότερο κόπο. Και γι αυτό υπάρχει και μία μεγάλη μερίδα νέων ανθρώπων που ταυτίζονται και θεωρούν ότι κάνουν το διαφορετικό χωρίς αυτό να βασίζεται κάπου. Αποδοχή και αυτεπιβεβαίωση με λίγα λόγια.
Ι.Π:Ο ήχος αυτός κυριαρχεί σε όλο τον κόσμο, ήταν επόμενο να έρθει και στην Ελλάδα. Εμάς δεν μας εκφράζει ούτε τώρα, ούτε μας εξέφρασε ποτέ. Γενικά προσπαθούμε να μην πηγαίνουμε με το ρεύμα.

 

O Gil Scot είπε το γνωστό «Revolution wont be televised», το hip hop παίζει όμως και στην τηλεόραση. Μήπως έχασε τον επαναστατικό του χαρακτήρα;
Ι.Π: Αν αποδομήσουμε τη δεδομένη στιγμή το χιπ χοπ, σίγουρα δε θα σκεφτεί κανείς ότι το χιπ χοπ είναι επαναστατικό όπως προβάλλεται. Άλλωστε λίγο πριν αναφερθήκαμε σε όλο αυτό το επιφανειακό χαρακτήρα, με την έμφαση στα υλικά αγαθά κλπ. Ψάχνοντας στο youtube σίγουρα θα βρεις, καλό κοινωνικοπολιτικό ραπ, αλλά η επικρατούσα χιπ χοπ μουσική δεν είναι επαναστατική.
Λ: Το χιπ χοπ ήταν φορέας για ανατρεπτικά και επαναστατικά μηνύματα, και ακόμα και τώρα είναι φορέας μηνυμάτων για μια μερίδα της κοινωνίας που είναι αποκλεισμένη. Ξεκίνησε σαν μουσική για πάρτι, χρησιμοποιήθηκε από πολλούς καλλιτέχνες για να εκφέρουν τον κοινωνικοπολιτικό τους λόγο, οι μαύροι τα δικαιώματά τους, πλέον έχει γίνει τραγούδι επίδειξης πλούτου και αγαθών. Πιστεύω ότι διατηρεί έναν επαναστατικό χαρακτήρα αλλά το χιπ χοπ που προβάλλεται δεν είναι αντιδραστικό και επαναστατικό σε καμία περίπτωση. Η επαναστατικότητα του χιπ χοπ, τροφοδοτείται από την κοινωνία επομένως.

 

Έχετε αρκετές συνεργασίες με πολλούς αξιόλογους καλλιτέχνες. Ποια είναι η αγαπημένη σας και γιατί;
Λ: Αγαπημένη μου συνεργασία είναι αυτή με τον Απόστολο Ρίζο, που τον αγαπώ τον σέβομαι και τον θαυμάζω και ανθρώπινα  και ως καλλιτέχνη.Θεωρώ ότι το ηχητικό αποτέλεσμα ήταν υπέροχο.
Ι.Π: Εγώ θα έβαζα μία συναυλιακού τύπου με τον κ. Κυπουργό και την ορχήστρα των Κυκλάδων, που υπήρξε και μεγάλο σχολείο.  Πολύ ωραία εμπειρία, γιατί είδαμε πως δουλεύει ένας μαέστρος, πως συνεργάζεσαι με πάρα πολλούς ανθρώπους .Οι πρόβες που κάναμε ήταν μαγικές, η όλη συνεργασία και μουσικά ήταν σαν φροντιστήριο και για μας. Το να δουλεύεις με τόσο καταρτισμένους μουσικούς και το σημείο στην πλατεία Δημαρχείου στην Ερμούπολη που έγινε η συναυλία είχε τρομερή ενέργεια.

 

Αν και το hip hop, θεωρείται κουλτούρα του δρόμου, εσείς καταφέρατε και το βάλατε σε εξευγενισμένους χώρους όπως το Θέατρο Απόλλων στη Σύρο και το Ηρώδειο. Πως ήταν αυτή η εμπειρία;
Ι.Π: Είναι ωραίο το να σε ακούνε άνθρωποι που υπό άλλες συνθήκες δεν θα σε άκουγαν.
Λ: Eίναι περίεργο και ωραίο ταυτόχρονα, γιατί μας αρέσουν πολύ οι πειραματισμοί. Έχει βέβαια το ρίσκο του. Νομίζω ότι από τότε που θεώρησα τον εαυτό μου καλλιτέχνη και όχι αποκλειστικά κάποιον που κάνει χιπ χοπ, νομίζω ότι η μουσική μας μπορεί να πάει παντού. Μπορεί να είναι περίεργο το συναίσθημα να είσαι στο Ηρώδειο και να σου χτυπάνε παλαμάκια καθιστοί, αλλά είναι σίγουρα όμορφο να κάνεις νέα πράγματα που δεν έχουν γίνει.

 

 

Υπήρξε ένα μεγάλο διάστημα που όσοι αγαπούν τους ΝΤΠ αναρωτήθηκαν αν αποφασίσατε να αφήσετε την ομαδική δουλειά και να αφοσιωθείτε στην ατομική εξέλιξη και πορεία του ο καθένας. Μήπως κάποιες φορές είναι απαραίτητο ένα διάλειμμα;
Ι.Π: Προέκυψε από τους ρυθμούς του καθενός περισσότερο. Η καθημερινότητα του Χρήστου ήταν αρκετά απαιτητική, εγώ ήθελα να δημιουργήσω έτσι κάπως ήρθα στο πλευρό του Χρήστου Πακιώτη (Μέγα) και κάναμε τους έναν δίσκο ως Βίοι Παράλληλοι. Δεν υπήρξε ποτέ ρήξη ή κάτι γι’αυτό τώρα ξαναβρεθήκαμε με τον Χρήστο (Λάγνη) και ετοιμάζουμε νέα κομμάτια.
Λ: Η μουσική μας σχέση με τον Ιωσήφ είναι σαν να είμαστε σε ανοιχτή σχέση. (γέλια)Για εμάς η μουσική ήταν κάτι εξτρά στη ζωή μας. Έτσι όταν έχεις παράλληλα να καλύψεις και κάποιες ανάγκες σου, την επιβίωσή σου,  κάποιες φορές δεν έχεις να διαθέσεις τον χρόνο που θες στη μουσική. Επίσης, μερικές φορές οι άνθρωποι είναι λίγο πιο κοντά, λίγο πιο μακριά αλλά οι σχέσεις εξακολουθούν να υπάρχουν.

 

Χρήστο εδώ και αρκετό καιρό διατηρείς την Action Εστί, μία εταιρία διοργάνωσης καλλιτεχνικών events. Πιστεύεις ότι αυτό σου κλέβει χρόνο από την καλλιτεχνική δημιουργία;
Λ: Ναι, ναι και ναι! Η αλήθεια είναι ότι εργάζομαι αρκετά και η Action Εστί απαιτεί πολύ χρόνο, οπότε τώρα εργάζομαι για να μπορώ να χρηματοδοτήσω κάποια μεγάλα project που σχεδιάζω μελλοντικά.

 

Ιωσήφ, θα ήθελα να μας πεις για το σχήμα «Βίοι Παράλληλοι» που αποτελεί μια συνεργασία σου με τον Μέγα αλλά και για το προσωπικό σου project με τις διασκευές αρκετά γνωστών και ετερόκλιτων κομματιών που ονόμασες «Μίτωσις».
Ι.Π: Με τον Μέγα ο δίσκος που κυκλοφόρησε οραματιζόμουν ότι θα ήταν η εξέλιξη των ΝΤΠ, δηλαδή περισσότερες μελωδίες, περισσότερα ρεφρέν και λιγότερο ραπ. Έτσι με τον Χρήστο τον Πακιώτη το κάναμε , ταξίδεψε όσο ταξίδεψε. Τώρα όσον αφορά το «Μίτωσις» πάντα μου άρεσε να πειράζω γνωστά κομμάτια, να τα διαλύω και να τα ξαναενώνω και κάθε τόσο να κυκλοφορώ και κάτι και η αλήθεια είναι ότι με κάποια κομμάτια το κάνω αυτό σε ακραίο βαθμό.

 

Ποια είναι η σχέση σας με το κοινό;
Ι.Π: Ερωτική (γέλια).
Λ: Έχουμε ένα τραγούδι που λέει «να’ χω κοινό με το κοινό /όπως έχουμε όλοι οι άνθρωποι,/να μην υπάρχει ανώτερος /να είμαστε όλοι ίσοι». Είναι μία ισότιμη σχέση και είναι πολύ μεγάλη χαρά να επιτυγχάνεις την επικοινωνία μέσω της μουσικής. Πέρα από τα ταξίδια και τις συναυλίες , η επαφή με ανθρώπους που γνώρισα μέσω των ΝΤΠ ήταν ένα από τα σημαντικότερα  πράγματα στη ζωή μου.

 

Σε μία βόλτα με το αυτοκίνητό σας τι θα ακούγαμε;
Ι.Π: Αν και τη δεδομένη στιγμή το cdplayer έχει χαλάσει, θα ακούγαμε blues. Μisissipi blues πολύ, αν και πολλές φορές μου αρέσει και η έκπληξη , πχ να βάλω να ακούσω κάτι λαϊκό από κάποιον σταθμό.
Λ: Εγώ ή θα έβαζα να ακούσω Pepper, ή Michael Kiwanunka , άλλες φορές ελληνικό ραπ για να ενημερωθώ κιόλας για τη σκηνή μας.

 

Θέλω να μου διηθηθείτε μία ιστορία από πρόβες ή από live που σας έμεινε ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη.
Λ: Εγώ θυμάμαι πολύ έντονα μία φορά που είχαμε πάει στη Χαλκιδική στο φεστιβάλ Sani με τη Λίνα Νικολακοπούλου. Λίγο πριν ανέβουμε στη σκηνή, έκατσε ο Κότσιρας μαζί με τον Πάππο και τραγουδούσαν ρεμπέτικα κάτω από το stage και τραγουδούσαν για τη χαρά της στιγμής όχι για τον κόσμο. Ένιωσα πραγματικά ευλογημένος που το έζησα αυτό.
Ακόμα, θυμάμαι στην συναυλία που προαναφέραμε με τον κ. Κυπουργό στην Ερμούπολη, ο κόσμος ζητούσε ανκόρ και τότε μας ανακοίνωσε τελευταία στιγμή ότι θέλει να πούμε τα τραγούδια που είχαμε μαζί και ο Ιωσήφ είχε φύγει και είχε πάει στην άλλη άκρη της πλατείας και έτρωγε παγωτό και τον ψάχναμε.
Ι.Π: Με την ίδια παρέα και εγώ όταν είχαμε παίξει στο Ηρώδειο, όταν βγήκαμε στη σκηνή και είδαμε πως ήταν ο κόσμος, ο Χρήστος είχε αγχωθεί πάρα πολύ, που δεν ήθελε να βγει. Ήταν τρομερή εμπειρία γιατί και ο χώρος ήταν πολύ επιβλητικός και γενικά ήταν πολύ σημαντικό αυτό που αποκομίσαμε με το αφιέρωμα στον Βαμβακάρη. Το συναίσθημα ήταν μοναδικό .

 

Τι άλλαξε αυτά τα 20 χρόνια και ποια τα σχέδια για το μέλλον;
Ι.Π: Υπάρχει η όρεξη για μουσική και συναυλίες,γιατί αγαπάμε την επικοινωνία με τον κόσμο και τα live είναι πολύ σημαντικά. Φτιάχνουμε τραγούδια για να μπορούμε και να τα ερμηνεύσουμε. Το επετειακό live είναι σαν να κάνουμε ένα restart αυτή τη στιγμή. Φτάσαμε μέχρι εδώ, αλλά συνεχίζουμε δε σταματάμε.
Λ: Ωριμάσαμε αρκετά μέσα στην πάροδο του χρόνου,καταλάβαμε τι κάνουμε και γιατί το κάνουμε, άλλαξε το μερίδιο της ευθύνης απέναντι στους ακροατές μας, νιώθουμε πολύ πιο υπεύθυνοι πλέον για όσα γράφουμε, γράφουμε τραγούδια που θα άκουγε ο γιός μας μεθαύριο. Αυτό που δεν άλλαξε είναι θέληση για δημιουργία.

 

Μετά το επερχόμενο μεγάλο live στις 3 Μαίου στο Σταυρό του Νότου, τι να περιμένουμε;
Ι.Π: Έρχονται αρκετά καινούρια πράγματα. Ετοιμάζουμε καινούρια τραγούδια, ένα επετειακό λάιβ και στη Σύρο το καλοκαίρι στα πλαίσια του «Σύρος – Πολιτισμός».
Λ: Ετοιμάζουμε καινούριο υλικό, έχουμε πολλές ιδέες, καινούριες συνεργασίες, οπότε μείνετε συντονισμένοι!

 

 

 

 

 

 

 

Rating: 5.0/5. From 3 votes.
Please wait...

About the author /


Related Articles

Το σχόλιο σου

avatar
  Subscribe  
Notify of
“Η δασκάλα με τα χρυσά μάτια” στο Θέατρο Βέμπο | Εορταστικό πρόγραμμα
Posted in: ΘΕΑΤΡΟ

Για πρώτη φορά μεταφέρεται στη σκηνή το αριστούργημα του Στράτη Μυριβήλη «Η Δασκάλα με τα Χρυσά Μάτια». Τη διασκευή αλλά και τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Πέτρος Ζούλιας, τη μουσική η Ευανθία Ρεμπούτσικα ενώ τη δασκάλα Σαπφώ Βρανά υποδύεται η Λένα Παπαληγούρα.   «Η Δασκάλα με τα Χρυσά Μάτια» δημοσιεύτηκε σε μέρη στην εφημερίδα «Καθημερινή» την […]

Read More
Στο νέο του βιβλίο, ο Άρης Σφακιανάκης γράφει για τη ζωή του Καποδίστρια
Posted in: ART, ΒΙΒΛΙΑ

Το νέο βιβλίο του Άρη Σφακιανάκη, βασισμένο σε ιστορικά γεγονότα, Θα κυκλοφορήσει σε λίγες μέρες από τις Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ. Είναι ένα μυθιστόρημα που καταπιάνεται με τα τελευταία χρόνια της ζωής του Ιωάννη Καποδίστρια, του σπουδαίου Κερκυραίου πολιτικού και θεμελιωτή του ελληνικού κράτους, που ήρθε στην Ελλάδα σαν σωτήρας και έμεινε στην Ιστορία σαν μια ευκαιρία […]

Read More
Ο Οκτώβρης έχει τα δικά του τραγούδια (όπως τα ψήφισαν οι αναγνώστες μας)
Posted in: TOP10, ΜΟΥΣΙΚΗ

Πρώτο τραγούδι. Δεύτερο τραγούδι. Μερικά κλικ παραπάνω το ένα, λιγότερα το άλλο. Κάποια views παραπάνω. Πρώτο στις τάσεις. Δεύτερο. Κι εγώ όλα δείχνουν πως δεν ακούμε μουσική στη πραγματικότητα, αλλά ακολουθούμε αυτό που μας υποδεικνύουν οι εποχές, ενώ κανονικά θα έπρεπε να ακούμε αυτά που αγαπάμε. Αυτά που θα κάνουν κλικ στο μυαλό, στη καρδιά […]

Read More
Ο Κώστας Λειβαδάς σε νέο ντουέτο με την Ελένη Τσαλιγοπούλου | Ακούστε το!
Ο Κώστας Λειβαδάς σε νέο ντουέτο με την Ελένη Τσαλιγοπούλου | Ακούστε το!
Posted in: VIDEO CLIP, ΜΟΥΣΙΚΗ, ΝΕΑ, ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ

Ο Κώστας Λειβαδάς, λίγο πριν την κυκλοφορία του νέου του άλμπουμ, μας παρουσιάζει το πρώτο single «Όσο δεν είμαστε μαζί» σε μουσική του ίδιου και στίχους του αγαπημένου του Κώστα Φασουλά που κυκλοφορεί από την Walnut Entertainment Greece. Το τραγούδι, μοιράζεται με την πιο σταθερή του συνεργάτιδα και αδερφική του φίλη Ελένη Τσαλιγοπούλου, με την […]

Read More
Do NOT follow this link or you will be banned from the site!