ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ: «Το τραγούδι υπήρχε από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου»

Ο Κώστας Μακεδόνας ανήκει στην κατηγορία των καλλιτεχνών που όταν μιλάς μαζί του, νιώθεις πως έχεις απέναντι σου έναν φίλο. Κι έναν άνθρωπο που ξέρεις πως θα μπορούσες να ρωτήσεις δεκάδες πράγματα. Είναι άλλωστε τόσο σημαντικά τα χρόνια του στη μουσική, όσο και τα τραγούδια που έχει πει και έχουμε τραγουδήσει μαζί του. Όπως όλα εκείνα που θα τραγουδήσουμε μαζί του την Δευτέρα 27 Ιουλίου στο Βεάκειο Θέατρο στον Πειραιά, όπου ο αγαπημένος ερμηνευτής ετοίμασε ένα μοναδικό πρόγραμμα με καλεσμένο του, τον Χρήστο Μάστορα.

 

 Συνέντευξη στον Γιώργο Σταυρακίδη ([email protected])
ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ: «Το τραγούδι υπήρχε από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου»
Επιστρέφουμε στις συναυλίες σιγά σιγά, τόσο εσείς ως καλλιτέχνες όσο κι εμείς ως θεατές και αυτό τι αισθήματα σας φέρνει;
Καταρχάς, δεν το έχουμε πολυπιστέψει ότι επιστρέφουμε. Αυτά που γίνονται γενικώς είναι πάρα πολύ λίγα. Έτσι όπως πάει δηλαδή, γίνεται μία καινούρια συναυλία και ακυρώνονται δύο. Κανείς δε ξέρει πως θα είναι τα πράγματα. Είχα τη χαρά να παίξω πριν από λίγες μέρες στο Drive in της Γλυφάδας που ήταν κάτι ιδιαίτερο. Παρότι λοιπόν ήταν λίγο περίεργο να βλέπεις ξαφνικά αυτοκίνητα μπροστά σου αντί να βλέπεις κόσμο να κάθεται σε καρέκλες ή κερκίδες και επειδή είχαμε και καιρό να βρεθούμε όλοι μαζί με την ορχήστρα μου για να κάνουμε μία ολόκληρη συναυλία, το ευχαριστηθήκαμε τόσο πολύ εμείς που νομίζω πως άρεσε πάρα πολύ και στον κόσμο.
Στις 27 Ιουλίου θα είστε στο Βεάκειο Θέατρο για μία μεγάλη καλοκαιρινή συναυλία. Τι θα ακούσουμε εκείνο το βράδυ;
Θα ακούσουμε σαφώς τραγούδια από τη δική μου δισκογραφία όλως αυτών των 31 χρόνων. Τα πιο γνωστά και πιο αγαπημένα, αλλά και άλλα που μπορεί να μην είναι γνωστά αλλά σε κάποιες συναυλίες τα βάζω μέσα επειδή μου αρέσουν. Επίσης τραγούδια αγαπημένα λαϊκά γενικότερα. Θα έχουμε μαζί μας την Αφροδίτη Χατζημηνά, μια νεαρή τραγουδίστρια αλλά με πάρα πολύ καλή φωνή που θα μας πει τραγούδια καινούρια και παλιά. Και είναι και εξαιρετική πιανίστρια! Και μέσα σε όλο αυτό, επειδή πλησιάζουν τα δέκα χρόνια από τότε που χάσαμε τον Νίκο Παπάζογλου που ήταν και προσωπικός μου φίλος, σκέφτηκα να κάνουμε και ένα μικρό αφιέρωμα με κάποια από τα τραγούδια του και να το μοιραστώ αυτό με τον φίλο μου, τον Χρήστο Μάστορα, ο οποίος θα έρθει ως guest για το συγκεκριμένο κομμάτι.
Η φιλία με τον Χρήστο Μάστορα ξεκίνησε από την τηλεοπτική συμμετοχή σας;
Εντελώς! Και είναι μία φιλία που κρατάει και έξω από τη σκηνή
Γενικά, έχετε τους ίδιους φίλους για χρόνια;
Καταρχάς έχω όλους τους παλιούς μου φίλους, τους συμμαθητές μου από το Δημοτικό! Με τους οποίους βρισκόμαστε, όσο κι αν είναι περίεργο. Έχουμε κανονίσει εκεί στη Θεσσαλονίκη και συναντιόμαστε πάντα, όταν ανεβαίνω κι εγώ. Γενικά όμως μου αρέσει να κρατάω φιλίες. Μου αρέσει να έχω καλούς και σταθερούς φίλους. Κάνω και καινούριους φίλους εύκολα αλλά αυτές οι παλιές φιλίες έχουν κάτι διαφορετικό.
Ήταν το τραγούδι μέρος της παιδικής σας ηλικίας ή προέκυψε αργότερα;
Το τραγούδι υπήρχε από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Οι γονείς μου είχαν πολύ μεγάλη αγάπη στο καλό λαϊκό τραγούδι κι έτσι μόνιμα στο σπίτι έπαιζε ένα παλιό πικ απ στο οποίο είχα μάθει και έβαζα τα τραγούδια που μου άρεσαν σε 45 στροφές, στα δισκάκια τα μικρά χωρίς να ξέρω ακόμα να διαβάζω. Προφανώς κρατούσα κάποια σχέδια ή σχήματα έξω από τον δίσκο και έτσι πήγαινα στο τραγούδι που ήθελα και μετά σιγά σιγά φάνηκε πως ήθελα να μάθω μουσική. Ένας θείος μου που με έβλεπε τόσο παθιασμένο με τη μουσική, πήγε και μου έφερε μια κιθάρα. Κάπου πέμπτη με έκτη δημοτικού ξεκίνησα μαθήματα κλασικής κιθάρας, ε και μετά έγινα ο τραγουδιστής του σχολείου. Μετά ο τραγουδιστής στη Σχολή μου στο Πανεπιστήμιο και μέσα από εκεί βγήκαν και οι προτάσεις για δουλειά.
Και κάπως έτσι κάποια στιγμή σας βρίσκει ο Σταμάτης Κραουνάκης να τραγουδάτε στη πόλη σας. Ήταν όλη αυτή μία πορεία που την θέλατε τότε ή προέκυψε αργότερα;
Ήταν μια πορεία που την ήθελα. Να ασχοληθώ με το καλό τραγούδι. Μάλιστα λίγες μέρες πριν γνωριστώ με τον Σταμάτη Κραουνάκη, μου είχανε προτείνει από μία τοπική δισκογραφική εταιρεία της Θεσσαλονίκης να τραγουδήσω  κάποια λαϊκά τραγούδια που μου φέρανε, μου είπαν πως είμαι πολύ καλός, πως θέλουν να μου κάνουν έναν δίσκο. Εγώ όμως, άκουσα τα τραγούδια και μου ήταν πάρα πολύ ξένα, πάρα πολύ μακριά από αυτό που εγώ αγαπούσα σαν τραγούδι. Και το αρνήθηκα. Μάλιστα πολλοί φίλοι μου και τραγουδιστές που τότε συνεργαζόμασταν μου λέγανε «είσαι χαζός, αρνήθηκες τέτοια πρόταση». Θα μπορούσα βέβαια τότε – παιδί, 20 χρονών ήμουν – να πω «α τι ωραία!» αλλά δε μπορούσα. Είχα στο μυαλό μου τι ήταν αυτό που αγαπούσα. Τώρα, από εκεί και πέρα που μου ήρθα τα πράγματα κάπως βολικά, νομίζω πως την τύχη μας την προκαλούμε. Αλλά χρειάζεται να έρθει κι αυτή να μας βοηθήσει.
Γενικά έχω την αίσθηση πως ακολουθείτε ή κυνηγάτε τα όνειρα σας. Και μάλιστα νομίζω πως τα παίρνετε και σοβαρά, αν σκεφτώ τις δύο μεγάλες αγάπες σας που τις κάνατε και επάγγελμα σας.
Μόνο έτσι μπορεί να γίνει. Αν δεν ασχοληθείς σοβαρά δε μπορείς να κάνεις αυτό που θες. Έχω φίλους που τους μαλώνω επειδή έχουν διάφορα όνειρα και τους βλέπω πολλές φορές ότι κάνουν στην άκρη τα όνειρα και τις φιλοδοξίες τους και ασχολούνται με άλλα πράγματα. Εγώ για χρόνια στερήθηκα – που στη πραγματικότητα ποτέ δεν μου έλειψαν – τις βόλτες και τους καφέδες στις καφετέριες ή να σπαταλάω τον χρόνο μου μπροστά σε μία τηλεόραση. Ήθελα να ασχοληθώ με κάτι δημιουργικό. Η ζωή μας είναι πολύ μικρή. Πρέπει να τρέξεις να προλάβεις. Τα όνειρα, πρέπει να τρέξεις για να τα προλάβεις. Και σαφώς κι έχω κι άλλα όνειρα που είναι όπως φαίνεται, αδύνατο να πραγματοποιηθούν σε αυτή τη ζωή.

 

ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ: «Το τραγούδι υπήρχε από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου»

 

Πάω στο καινούριο σας τραγούδι, το «Να μ’ αγαπάς όσο κανείς». Είναι ένα τραγούδι που άρεσε στα ραδιόφωνα
Κι εμένα μου άρεσε από το πρώτο άκουσμα. Μου έδωσε μια πολύ ωραία αίσθηση. Μάλιστα η αρχική σκέψη ήταν μήπως γίνει ντουέτο, αλλά τελικά οι δημιουργοί αποφάσισαν πως θέλουν να το τραγουδήσω μόνος μου. Οι δημιουργοί είναι ο συνθέτης Νικόλας Μαυρέσης, ένα νέο παιδί από την Κύπρο και αυτό είναι το τρίτο του τραγούδι – έχω πει και το πρώτο του τραγούδι, τα «Πλοία της γραμμής» – και ο γνωστός στιχουργός και καλός μου φίλος, Νίκος Μωραΐτης. Τα τραγούδια ξέρετε, έτσι είναι. Άμα σου αρέσουνε θες να τα τραγουδήσεις. Αν βολέψουν οι συγκυρίες, είναι καλό να βγαίνουνε και να ακούγονται.
Είναι εύκολο να βρίσκετε τραγούδια που να σας εκφράζουν σήμερα;
Δεν είναι τόσο εύκολο. Έρχονται πολλά τραγούδια που δε μπορείς και να χαρακτηρίσεις μάλιστα πως δεν είναι καλά. Υπάρχουν πολλά καλά τραγούδια, αλλά το θέμα είναι να εκφράζει εσένα κάτι. Και λέω πολύ συχνά πως πολλές φορές ακούμε ένα τραγούδι σήμερα και δε μας λέει τίποτα και μπορεί να το ακούσουμε μετά από μερικούς μήνες και τελικά τότε να μας αγγίξει ή ακόμα και να συμβεί το ανάποδο. Ίσως γι’ αυτό και πρέπει όταν σ’ αγγίξει κάτι και σου αρέσει να το κυκλοφορείς εκείνη τη στιγμή.
Βέβαια περνάμε και μία εποχή που δεν δίνονται δεύτερες ευκαιρίες. Ούτε καλά καλά και στα τραγούδια
Ναι σαφώς. Εγώ παρότι είμαι από τους πολύ ευνοημένους ανθρώπους στο ραδιόφωνο και πραγματικά ευχαριστώ όλους αυτούς τους ανθρώπους που με έχουν στηρίξει και έχουν παίξει τα τραγούδια μου όλα αυτά τα χρόνια και τα έχουν κάνει επιτυχίες, θεωρώ πως στο ραδιόφωνο, με όλο αυτό που γίνεται με τις λίστες και όχι με το πρόγραμμα που θέλει ο κάθε παραγωγός, τελικά κάνει κακό. Κάποτε ο παραγωγός έπαιρνε τον δίσκο στο σπίτι του, άκουγε τα τραγούδια, επέλεγε ποια θέλει να παίξει, σημείωνε. Κι όταν πολλοί παραγωγοί επέλεγαν ένα τραγούδι για την εκπομπή τους, τότε αυτό γινόταν επιτυχία. Αυτός είναι ο υγιής τρόπος. Όλα τα άλλα, αυτά που συμβαίνουν σήμερα με τις λίστες, δεν βοηθάνε τελικά το τραγούδι.
Στην εποχή της εικόνας είναι εύκολο ο άλλος να κλείσει τα μάτια και να ακούσει ένα ωραίο τραγούδι, μία ωραία φωνή, μια ωραία μελωδία;
Νομίζω πως κάτι καλό θα τον αγγίξει. Μπορεί να μην ενδιαφερθούνε όλοι, αλλά κάποιοι θα ενδιαφερθούν. Θα ψάξουν να μάθουν ποια είναι αυτή η φωνή, ποιο είναι αυτό το τραγούδι, ποιος το έγραψε. Έστω κι αυτό λοιπόν, είναι μία νίκη.
Σκέφτομαι πάντως πως έχετε πει πολύ μεγάλες επιτυχίες – σουξέ όπως λένε- και αναρωτιέμαι αν ακόμα υπάρχουν καλλιτεχνικά απωθημένα κάπου στην άκρη του μυαλού
Απωθημένα όχι. Αυτό που κάνω, είναι αυτό που θέλω και να κάνω δηλαδή. Καλά τραγούδια, να έχω καλούς μουσικούς γύρω μου να μπορούμε να τα τραγουδάμε, καλούς συναδέλφους. Τώρα πιθανόν, κάποιες συνεργασίες να τις ήθελα. Με κάποιους συνθέτες ίσως. Θα ήμουν πολύ ευτυχής αν κάνω κάτι με τον Σταύρο Ξαρχάκο. Είναι εξαιρετικός συνθέτης. Το ίδιο και με τον αγαπημένο μου Διονύση Σαββόπουλο. Λυπάμαι πολύ που δε πρόλαβα μία συνεργασία με τον Αντώνη Βαρδή όσο ζούσε. Όταν προέκυψε κάποια στιγμή κάτι να κάνουμε, δυστυχώς ήμασταν σε διαφορετικές εταιρίες και δεν έγινε. Πάντως όλα αυτά, δεν έχουν την μορφή απωθημένου γιατί σε μία τέτοια περίπτωση θα έπρεπε να ήμουν αχάριστος. Είμαι πολύ ευχαριστημένος με όλα αυτά που έχω κάνει όλα αυτά τα χρόνια.
Πως είδατε την απόφαση της Χαρούλας Αλεξίου να σταματήσει να τραγουδάει;
Δεν είναι εύκολο να βγεις και να το πεις και κυρίως δεν είναι εύκολο να το κάνεις. Εγώ το ήξερα από καιρό. Είχαμε μιλήσει λίγο καιρό πριν. Μου είχε πει πως θέλει να σταματήσει. Τελικά βγήκε και το είπε δημόσια. Το βρίσκω πολύ φυσιολογικό, ένας άνθρωπος που καταλαβαίνει και ξέρει τις δυνατότητες του, να βλέπει πως πλέον δεν είναι ίδιες. Ξέρετε και η φωνή, κουράζεται μετά από χρόνια και με την δουλειά μας. Σαφώς και σε στεναχωρεί, γιατί είναι ένας άνθρωπος νέος η Χαρούλα και θέλεις και παρακαλάς να παίξει κάπου και να πας να την ακούσεις ή παρακαλάς να ακούσεις ένα καινούριο της τραγούδι. Αλλά είναι μια πολύ γενναία απόφαση από έναν άνθρωπο που γνωρίζει τον εαυτό του και πολύ σεβαστή. Μακάρι να αποφασίσει να γράψει τραγούδια για νεότερους γιατί έχει νομίζω πάρα πολλά να δώσει η Χαρούλα. Ό,τι έχει γράψει, ήταν συγκλονιστικό. Θα ήμουν δηλαδή πολύ ευτυχής αν μου είχε γράψει κάποιο τραγούδι. Και όχι μόνο σε εμένα, και σε νεότερα παιδιά.
Επιστρέφω στο live στον Πειραιά και θα ήθελα να μου αποκαλύψετε μια αγαπημένη στιγμή από αυτό που ετοιμάζετε.
Νομίζω πως το highlight της βραδιάς θα είναι το αφιέρωμα στον Νίκο Παπάζογλου. Ήταν μια ξαφνική απόφαση. Είχα μπει στο spotify και βρήκα τραγούδια του Νίκου και όπως τον σκέφτηκα, είδα πως πλησιάζουν και τα δέκα χρόνια από τότε που μας έφυγε και θεώρησα πως θα είναι μια καλή ευκαιρία να πούμε κάποια τραγούδια του

 

 

Πρόσφατα σας είδαμε να τραγουδάτε και πάνω στον Λευκό Πύργο. Πως νιώσατε που ήσασταν στη πόλη σας και πάνω σε ένα τέτοιο μνημείο – σύμβολο;
Ήταν τόσο παράξενο που την επόμενη μέρα μιλούσα με τους μουσικούς μου και τους έλεγα «το ζήσαμε αυτό χθες ε; Δεν ήταν όνειρο;». Ήταν πάρα πολύ συγκινητικό. Βρεθήκαμε πάνω στον Λευκό Πύργο. Τραγουδήσαμε. Δεν είχε κόσμο να μας ακούσει, ήταν μόνο το συνεργείο που κατέγραφε το γεγονός, αλλά ξέραμε πως θα φτάσει μέσω της τηλεόρασης παντού. Ήταν υπέροχο και το θέαμα, μας έκανε κι ένα υπέροχο δειλινό με φοβερούς φωτισμούς πίσω και μου άρεσε πολύ. Και βγήκε και ένα τηλεοπτικό αποτέλεσμα που μας θύμισε λίγο παλαιότερες εποχές που γινόντουσαν καλές παραγωγές στην Ελλάδα. Τότε που δεν υπήρχε η μιζέρια των τελευταίων χρόνων της κρίσης.
Τι έχει το μέλλον για τον Κώστα Μακεδόνα;
Είναι κάπως θολό το τοπίο ακόμα. Υπάρχουν κάποιες προτάσεις για τον χειμώνα που συζητάω αλλά ακόμα κανείς δε ξέρει τι θα γίνει λόγω της κατάστασης. Παράλληλα είχα και κάποιες προτάσεις και στην αεροπορική μου δουλειά και προσπαθώ να αντισταθμίσω τι είναι καλύτερο για μένα. Να πάρω κι εκεί δηλαδή κάποιες αποφάσεις. Δισκογραφικά θα βγουν και κάποια ακόμα τραγούδια από Σεπτέμβρη. Συμμετοχές σε δίσκους φίλων μου κυρίως. Έχω τραγουδήσει ένα τραγούδι του Κώστα Λειβαδά, ένα του Ανδρέα Κατσιγιάννη με στίχους του Νίκου Αναγνωστάκη, κάποια τραγούδια του συνεργάτη μου του Κωνσταντίνου Βελλιάδη και πολλά ακόμα.

 

 

[su_box title=”INFO“]Ο Κώστας Μακεδόνας θα είναι στο Βεάκειο Θέατρο την Δευτέρα 27 Ιουλίου στις 21.30[/su_box]

 

 

Tagged with:    

About the author /


Αγαπώ τις μουσικές που έχουν συναισθήματα και τις ταινίες που με ταξιδεύουν... γράφω για όσα νομίζω πως το αξίζουν και για όσα κάνουν λίγο πιο όμορφη την ζωή γύρω μας... στο MUSEEKart.com ξεκινάνε για εμάς όλα από την αρχή... μουσικές + άνθρωποι...

Related Articles

Απάντηση

0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
Once Upon : Θεατρικά εργαστήρια & σεμινάρια στη Θεσσαλονίκη, σε μία εποχή που το χρειαζόμαστε
Posted in: ΘΕΑΤΡΟ

Τα θεατρικά εργαστήρια Once Upon αποτελούν μια κοιτίδα πολιτισμού που ήρθε πέρυσι, με σκοπό να αλλάξει τα δεδομένα της πόλης. Ένας χώρος βγαλμένος από παραμύθι περιμένει και φέτος, για δεύτερη χρονιά, μικρά και μεγάλα παιδιά καθώς και ενήλικες για να γνωρίσουν την τέχνη του θεάτρου. Φωτογραφίες : Όλγα Δέικου   Σε τρεις θεματικούς ορόφους, ενήλικες […]

Read More
Ο Μάρτιος έχει τα δικά του (δέκα) τραγούδια
Posted in: TOP10, ΜΟΥΣΙΚΗ

Κι ενώ ο Μάρτης φέρνει δειλά την άνοιξη, τα τραγούδια που ακούν οι αναγνώστες μας γίνονται λίστα, σύμφωνα με αυτά που ψήφισαν όλο τον προηγούμενο μήνα. Δέκα τραγούδια που αγαπάμε κι εμείς – τα περισσότερα τουλάχιστον- γίνονται το soundtrack αυτού του μήνα. Τώρα που τα τραπεζάκια στα μπαλκόνια καθαρίζονται και βγαίνουμε για τον πρώτο καφέ… […]

Read More
VIDEO CLIP
Do NOT follow this link or you will be banned from the site!
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x