Ο καινούριος “Ορέστης” του ΚΘΒΕ | Είδαμε την παράσταση

Αντέχει λένε ο άνθρωπος. Προβλήματα, σκοντάμματα, χτυπήματα της ζωής και των Θεών ραπίσματα. Αντέχει. Έτσι, λένε, είναι φτιαγμένος …

 

 

Γράφει ο Γιώργος Σταυρακίδης | Φωτογραφίες : Τάσος Θώμογλου 

 

Από νωρίς, το βράδυ της Πέμπτης, ο κόσμος άρχισε να γεμίζει το Θέατρο Δάσους για την καινούρια παραγωγή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Ο
«Ορέστης» του Ευριπίδη σε καινούρια μετάφραση του Γιώργου Μπλάνα και σκηνοθεσία του Γιάννη Αναστασάκη ξεκίνησε το δικό του ταξίδι από τη Θεσσαλονίκη για να συνεχίσει στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου στις 3 και 4 Αυγούστου, καθώς και σε άλλα φεστιβάλ της χώρας.
Η αίσθηση πως πας να δεις μια νέα παράσταση, στα μέσα του καλοκαιριού, σε ένα θέατρο που σε αφήνει να έχεις άμεση επαφή με τους ήρωες και με μερικούς ηθοποιούς που ξέρεις ήδη πόσο καλοί είναι σε κείμενα όπως αυτό, μας έκανε να περιμένουμε θετικά τον καινούριο «Ορέστη» του ΚΘΒΕ.
Η κορδέλα σήμανσης γύρω από τη σκηνή και τα κολονάκια (η σκηνή είναι σχεδιασμένη από τον Θεσσαλονικιό Γιάννη Θαβώρη), καθώς και η μεγάλη, επιβλητική πόρτα που φαίνεται πίσω από τις σκαλωσιές του παλατιού (συμβολισμοί για ένα παλάτι και μια κοινωνία που βρίσκεται υπό ανακαίνιση), τραβούν την προσοχή των θεατών από την πρώτη στιγμή. Λίγο αργότερα, πέφτει το μάτι στο σιδερένιο κρεβάτι που υπάρχει τοποθετημένο στη σκηνή και στο άσπρο σεντόνι που τυλίγει ένα κορμί. Έναν άνθρωπο που αργότερα θα φανερώσει τον άρρωστο Ορέστη. Δίπλα του (κι ενώ ο κόσμος ακόμα έρχεται και η παράσταση δεν έχει ξεκινήσει κανονικά), μια μαυροφορεμένη κοπέλα μονολογεί, στέκεται πάνω του, τον προσέχει, τον φροντίζει, τον κοιτάει… πριν ξεκινήσει η παράσταση! Είναι η αδερφή του, η Ηλέκτρα…
Δυο αδέρφια που κατηγορούνται για την δολοφονία της μητέρας τους Κλυταιμνήστρας, και έναν φίλος, ο Πυλάδης. Δεσμοί που ενοχοποιούνται και πράξεις που έρχονται να κατηγορήσουν και να κατηγορηθούν από μια κοινωνία που δομείται από τις ηθικές της αξίες (Θεέ μου πόσο σημερινό!)

 

Ο Χρίστος Στυλιανού είναι ηθοποιός που έχει δείξει τις ικανότητες του από προηγούμενες ακόμα παραγωγές του Κρατικού. Αυτή τη φορά ντύνεται ο Ορέστης και πετυχαίνει να συντηρήσει οριακά την συγκίνηση και τον ηρωισμό του κατηγορούμενου. Ο Ορέστης είναι ένας «ανθρώπινος» χαρακτήρας. Είναι αυτός που γνωρίζεις αμέσως μέσα από τις αδυναμίες του, τα πάθη του και τα ερωτηματικά του. Ο Στυλιανού αποδίδει εξαιρετικά τον νέο του ρόλο και «οργώνει» την οριοθετημένη σκηνή με το σώμα του, τη φωνή του, τις λέξεις και το «βάρος» των συναισθημάτων που πρέπει να μεταδώσει ο Ορέστης στο κοινό.
Η Ιωάννα Κολλιοπούλου, με το βραβείο Μελίνα Μερκούρη πρόσφατα στη κατοχή της, έρχεται να ζωντανέψει την Ηλέκτρα. Την αδερφή, την κόρη, την γυναίκα, τη φίλη. Από νωρίς, πριν ακόμα ξεκινήσει κανονικά η παράσταση, η Ηλέκτρα περιφέρεται στη σκηνή και δείχνει την ανησυχία της για τον άρρωστο αδερφό της. Η Κολλιοπούλου μεταφέρει συναισθήματα στο, μέχρι εκείνη τη στιγμή, ανυποψίαστο κοινό ακόμα πριν πει μια λέξη. Για όσους την ξέρουν θεατρικά, γνωρίζουν πως πρόκειται για μια νέα, σπουδαία ηθοποιό που αποδίδει τις ηρωίδες της με έναν υποδειγματικό τρόπο, ψάχνοντας σε βάθος την συναισθηματική διαδρομή των ρόλων της. Η Ηλέκτρα της, σχοινοβατεί ανάμεσα στην αδυναμία και στη δύναμη. Ανάμεσα στον φόβο και στην τόλμη. Κάποια στιγμή, αποφασίζει… και τότε γίνεται αυτουργός ενός σχεδίου για να γλιτώσουν από την τιμωρία.  
Αντέχει λένε ο άνθρωπος. Προβλήματα, σκοντάμματα, χτυπήματα της ζωής και των Θεών ραπίσματα. Αντέχει. Έτσι, λένε, είναι φτιαγμένος …
Ο Μενέλαος, η Ελένη και η κόρη τους Ερμιόνη. Τρεις άνθρωποι. Μια οικογένεια που αφέθηκε στα πάθη της. Αληθινοί άνθρωποι θα μου πεις, αυτοί που έχουν πάθη… Ο Χριστόδουλος Στυλιανού αποδίδει τον Βασιλιά της Σπάρτης που έρχεται με την οικογένεια του στο Αρχαίο Άργος για να αναλάβει το παλάτι του Αγαμέμνονα και όχι για να βοηθήσει τα παιδιά του αδερφού του. Η Ελένη, δέσμια της ομορφιάς της, φοβάται να αποδώσει τιμές στη νεκρή αδερφή της και στέλνει την κόρη της Ερμιόνη. Η Δάφνη Λαμπρόγιαννη, σε λίγα μόλις λεπτά στη σκηνή, φέρνει την Ελένη αντιμέτωπη με την Ηλέκτρα, αλλά και με τις σκιές του χαρακτήρα της. Η Λαμπρόγιαννη είναι μια σπουδαία ηθοποιός, που ίσως πολλοί να έχουν συνδέσει με τις (ομολογουμένως καλές) επιλογές της στην τηλεόραση, όμως το θεατρικό της παρών είναι πάντα αξιόλογο και αυτό που την πάει παραπέρα ως καλλιτέχνη. Χαρακτηριστικό της αγάπης που της έχει το κοινό, αλλά και η ταύτιση της με τους τηλεοπτικούς ρόλους της, είναι το γέλιο των θεατών, που προκάλεσε ο χαιρετισμός της προς την Ηλέκτρα όταν βγήκε στη σκηνή. Υποθέτω πως τους φάνηκε αστείος ο τόνος της φωνής της και ξέσπασαν σε γέλιο. Τι να κάνεις, το κοινό ψάχνει συχνά λόγους για να γελάσει, ακόμα και σε στιγμές που ίσως φαίνεται περιττό.

 

 

Κώστας Σαντάς ως Τυνδάρεως, Χρήστος Στέργιογλου ως Τρώας και Δημοσθένης Παπαδόπουλος ως Απόλλωνας που εμφανίζεται στο τέλος ως «Από Μηχανής Θεός» για να αποκαταστήσει την τάξη και να εξηγήσει τις απορίες των ηρώων και των θεατών. Τρεις σπουδαίοι ηθοποιοί που περνάνε και αφήνουν το δικό τους στίγμα στην παράσταση. Οι ικανοί ηθοποιοί είναι αυτοί που «φτιάχνουν» μια ικανή παράσταση άλλωστε. Μια παράσταση που μπορεί να πάρει από το χέρι τον θεατή και να τον κάνει μέρος των εξελίξεων.
Θα σταθώ στον Δημήτρη Μορφακίδη που έγινε Πυλάδης. Φίλος του Ορέστη και συνοδοιπόρος στη ζωή και στον θάνατο. Στο δίκαιο και στο άδικο των Θεών και των ανθρώπων. Η συνομιλία μεταξύ των δύο φίλων, ιδιαίτερα συγκινητική με μηνύματα που πετούσαν γύρω από τον σκοτεινό ουρανό του Θεάτρου Δάσους. Δε μπορεί, θα τα πήραμε όλοι όσοι βρεθήκαμε εκείνο το ζεστό βράδυ κοντά τους…  Συνομιλία μεταξύ του Μορφακίδη και του Στυλιανού. Χαρά για δυο ηθοποιούς που βλέπεις μαζί στη σκηνή και οι λέξεις τους γίνονται εικόνες στο μυαλό σου.
Ο «Ορέστης» του Κρατικού δεν είναι μια ακόμα παράσταση του καλοκαιριού. Είναι μια παράσταση που δεν έχει παρουσιαστεί πολλές φορές, σε αντίθεση με άλλες που παίζονται συνέχεια και πετυχαίνει να εφαρμόσει όλα τα μηνύματα του Ευριπίδη στο σήμερα. Από την όψη του κτιρίου μέχρι τα ρούχα των ηθοποιών, ο Αναστασάκης δημιούργησε μια παράσταση που μοιάζει πιο καινούρια από κάθε άλλη νέα παράσταση. Μια αρχαία τραγωδία που δεν είναι αρχαία σίγουρα. Άλλωστε στον «Ορέστη» όλα μοιάζουν. Τίποτα δεν είναι. Μόνο στο τέλος δίνονται οι εξηγήσεις.
Ακόμα και η μουσική που στην αρχή σου φαίνεται παράξενη επειδή είναι πιο ροκ από αυτό που πάντα φανταζόσουν για μια Αρχαία Τραγωδία, κάποια στιγμή αντιλαμβάνεσαι πως είναι όσο ροκ είναι και οι ήρωες της. Ο Μπάμπης Παπαδόπουλος, συνθέτης και πρώην μέλος του συγκροτήματος Τρύπες, έχει γράψει μουσική το ίδιο σκληρή με την μοίρα του Ορέστη. Σκληρή όπως ο Μενέλαος και η Ελένη. Σκληρή όσο νιώθουμε εμείς, απέναντι στο θέαμα.
Το χειροκρότημα δε σταμάτησε για ώρα. Οι ηθοποιοί υποκλίθηκαν, έφυγαν και επέστρεψαν. Ξανά και ξανά. Αυτό ήταν. Η πρώτη του καινούριου «Ορέστη» είναι πλέον ιστορία. Η συνέχεια θα είναι καλή. Κάθε φορά…
Στον δρόμο για την έξοδο, κόσμος μιλούσε. Εντυπώσεις. Έτσι είναι τα καλοκαίρια μας…

 

 

Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι του Γιώργου Σταυρακίδη, από το βράδυ της πρεμιέρας

 

 

 

 

 

 

 

No votes yet.
Please wait...
Voting is currently disabled, data maintenance in progress.

About the author /


Related Articles

Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
Ο Μιχάλης Συριόπουλος γράφει επιστολή για την “Αρχή του Αρχιμήδη”
Posted in: ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΘΕΑΤΡΟΥ, ΘΕΑΤΡΟ

Ο Μιχάλης Συριόπουλος πρωταγωνιστεί στην σπουδαία παράσταση “Η αρχή του Αρχιμήδη” σε σκηνοθεσία του Βασίλη Μαυρογεωργίου και θα είναι για λίγες ακόμα ημερομηνίες στη Θεσσαλονίκη, στο Θέατρο Αυλαία. Ένα συγκλονιστικό κείμενο που έγραψε ο Καταλανός Josep Maria Miró και καλεί τον θεατή να πάρει θέση ή ακόμα και ευθύνη για το δύσκολο θέμα που θίγει […]

Read More
Το ΚΘΒΕ αποχαιρετά την Άλκη Ζέη
Το ΚΘΒΕ αποχαιρετά την Άλκη Ζέη
Posted in: ART, ΒΙΒΛΙΑ

Την σπουδαία Άλκη Ζέη αποχαιρετά το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος με το παρακάτω δελτίο τύπου Το ΚΘΒΕ αποχαιρετά την Άλκη Ζέη Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος εκφράζει τη βαθιά του θλίψη για την απώλεια της Άλκης Ζέη, μιας από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες των ελληνικών γραμμάτων, αγαπημένη συγγραφέα και πρέσβειρα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας στο εξωτερικό […]

Read More
Ο Μάρτιος έχει τα δικά του (δέκα) τραγούδια
Posted in: TOP10, ΜΟΥΣΙΚΗ

Κι ενώ ο Μάρτης φέρνει δειλά την άνοιξη, τα τραγούδια που ακούν οι αναγνώστες μας γίνονται λίστα, σύμφωνα με αυτά που ψήφισαν όλο τον προηγούμενο μήνα. Δέκα τραγούδια που αγαπάμε κι εμείς – τα περισσότερα τουλάχιστον- γίνονται το soundtrack αυτού του μήνα. Τώρα που τα τραπεζάκια στα μπαλκόνια καθαρίζονται και βγαίνουμε για τον πρώτο καφέ… […]

Read More
VIDEO CLIP
Ο Κώστας Λειβαδάς σε νέο ντουέτο με την Ελένη Τσαλιγοπούλου | Ακούστε το!
Ο Κώστας Λειβαδάς σε νέο ντουέτο με την Ελένη Τσαλιγοπούλου | Ακούστε το!
Posted in: VIDEO CLIP, ΜΟΥΣΙΚΗ, ΝΕΑ, ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ

Ο Κώστας Λειβαδάς, λίγο πριν την κυκλοφορία του νέου του άλμπουμ, μας παρουσιάζει το πρώτο single «Όσο δεν είμαστε μαζί» σε μουσική του ίδιου και στίχους του αγαπημένου του Κώστα Φασουλά που κυκλοφορεί από την Walnut Entertainment Greece. Το τραγούδι, μοιράζεται με την πιο σταθερή του συνεργάτιδα και αδερφική του φίλη Ελένη Τσαλιγοπούλου, με την […]

Read More
Do NOT follow this link or you will be banned from the site!
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x