Πρώτη Φορά με τον Βασίλη Λιάκο [15 + 1 (αδιάκριτες) ερωτήσεις]

Ο Βασίλης Λιάκος είναι από τη Θεσσαλονίκη, αλλά ζει και εργάζεται χρόνια στην Αθήνα. Ορμώμενος από τους γρήγορους ρυθμούς της πόλης, γεμίζει τη μέρα του με ένα σωρό δραστηριότητες καθώς και βόλτες στις πιο όμορφες γειτονιές. Φέτος, έγινε μεγάλη συζήτηση για την εξαιρετική παράσταση που συμμετέχει στον πολυχώρο VAULT σε σκηνοθεσία του Αντώνη Γαλέου. Το “Fucking men” περιγράφει  όλες τις ερωτικές μορφές της σχέσης των αντρών και όλοι μιλάνε για μια σπουδαία παράσταση. Ευκαιρία λοιπόν, να γνωριστούμε…

 

 

Η πρώτη σου όμορφη ανάμνηση; Στο πατρικό με την οικογένεια μου να στολίζουμε το χριστουγεννιάτικο δέντρο, να παίζει ανάλογη μουσική, φαγητό, τραγούδι, δώρα, γλυκά.. πολλή χαρά. Γενικά οι αναμνήσεις με την οικογένεια κρύβουν πολλή χαρά.
Ο πρώτος σου «ήρωας»; Η μαμά μου. Η Κατερίνα. Και μ έναν περίεργο τρόπο μεγαλώνοντας έχει διατηρήσει αυτή τη θέση της Σούπερ Ηρωίδας , μόνο που σ΄ αυτήν έχω προσθέσει και τον μπαμπά μου, τον Δημήτρη. Οι δυο τους μαζί είναι ο ήρωας μου.
Ο πρώτος έρωτας μένει στο μυαλό μας για πάντα; Ο πρώτος έρωτας μένει στη καρδιά μας πάντα. Είναι ο πιο αληθινός. Σχεδόν ανιδιοτελής. Οι επόμενοι μένουν στο μυαλό μας.
Το πρώτο σου ταξίδι; Παρόλο που ξεκίνησα αργά να ταξιδεύω, στη πραγματικότητα δε θυμάμαι ποιο ήταν το πρώτο. Θυμάμαι όμως ότι από τότε που έκανα την αρχή υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι δε θα σταματήσω να ταξιδεύω. Είναι ένα δώρο σε μένα.
Ήταν το θέατρο πρώτη σου επιλογή; Όχι. Άργησε πολύ να γίνει. Μου φαινόταν πολύ ξένο, πολύ μακρινό και τεράστιο για τα δικά μου μέτρα. Και πρακτικά ήταν η ένατη μου επιλογή, όταν πέρασα στη Καλών Τεχνών, Σχολή Θεάτρου , στο Α.Π.Θ.
Θυμάσαι τις πρώτες σου διακοπές με φίλους; Ναι, δε γίνεται να τις ξεχάσω. Ήταν μέρες ατελείωτες, ξέγνοιαστες, γεμάτες. Είχε σταματήσει ο χρόνος, είχε χαθεί ο κόσμος. Ήταν μέρες δικές μας. Νοσταλγώ εκείνες τις στιγμές και το αίσθημα της ελευθερίας και της σιγουριάς ότι θα κατακτήσουμε τον κόσμο. Έπειτα μεγαλώσαμε.
Πρώτη φορά στη σκηνή. Τι θυμάσαι; Τα πάντα. Στη Τρίτη λυκείου. 17 Νοέμβρη. Γιορτή. Τη θυμάμαι και γελάω. Νομίζω δεν άκουσε κανείς όσα είπα. Μου είχε κοπεί η αναπνοή. Δεν είχα φωνή. Έκανα όσα περισσότερα λάθη μπορούσε να κάνει κάποιος σε μια παράσταση. Μια αποτυχία. Αλλά αυτό που μου έμεινε ήταν η ανάγκη μου να πω μια ιστορία σε κάποιους. Να γίνω κάποιος που δε θα μπορούσα να είμαι ποτέ. Νομίζω αυτό με τράβηξε στο θέατρο και με κρατάει ακόμα.
Πρώτα οι φίλοι και μετά όλοι οι άλλοι; Πρώτα εγώ. Αν δεν είμαι καλά εγώ δε θα μπορεί κανείς να είναι διπλά μου. Μετά οικογένεια. Με τα χρόνια κατάλαβα πως η οικογένεια είναι καταφύγιο. Ασφάλεια. Μετά οι φίλοι. Οι άνθρωποι που επιλέγεις και σε επιλέγουν. Η συντροφιά σου και η εξελισσόμενη ταυτότητά σου. Άλλωστε είμαστε οι φίλοι μας.
Υποχωρείς πρώτος; Δύσκολα. Πολύ δύσκολα. Θέλω επιχειρήματα. Να με πείσεις. Αλλιώς θέλω χρόνο.

 

 

Ο πρώτος ρόλος που σου έρχεται στο μυαλό όταν σε ρωτάνε ποιον θα ήθελες να κάνεις; Δε ξέρω. Είναι πολλοί. Δε νομίζω ότι χορταίνεις όταν κάνεις αυτή τη δουλειά. Θέλεις πάντα και κάτι άλλο.
Αν βγαίναμε μαζί, που θα με πήγαινες πρώτα; Θάλασσα. Έχω αγάπη. Μετά στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου.
Το πρώτο βιβλίο που διάβασες; Δε θυμάμαι κάποιο συγκεκριμένο. Αλλά θυμάμαι να διαβάζω παραμύθια. Πολλά παραμύθια. Έως και σήμερα.
Πρώτη φορά αριστερά. Ποια λέξη σου έρχεται πρώτη; Πάσο.
Καλύτερα πρώτος στο χωριό παρά δεύτερος στη πόλη. Συμφωνείς; Ποιος ορίζει το πρώτος ή το δεύτερος; Ο κόσμος ή εγώ; Η απόκλιση πάντα θα υπάρχει. Το σημαντικό είναι να είσαι καλά οπουδήποτε.
Η ταινία που έχεις πρώτη στις επιλογές σου; “Δαμάζοντας τα κύματα” του Λαρς Φον Τρίερ
Που θέλεις να είσαι ή να σε έχουν πρώτο; Όπου νιώθει ο καθένας. Με το ζόρι δε γίνεται τίποτα.

 

 

 

Ο Βασίλης Λιάκος πρωταγωνιστεί στην παράσταση “Fucking men” σε μετάφραση, διασκευή και σκηνοθεσία του Αντώνη Γαλέου στον πολυχώρο VAULT κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή, καθώς και στην παιδική “Αγησίλαος” σε κείμενο, μουσική και σκηνοθεσία του Δημήτρη Μπασλάμ στο Μικρό Χορν κάθε Κυριακή πρωί.  

 

 

 

 

 

 

Tagged with:    

About the author /


Απάντηση

0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
Once Upon : Θεατρικά εργαστήρια & σεμινάρια στη Θεσσαλονίκη, σε μία εποχή που το χρειαζόμαστε
Posted in: ΘΕΑΤΡΟ

Τα θεατρικά εργαστήρια Once Upon αποτελούν μια κοιτίδα πολιτισμού που ήρθε πέρυσι, με σκοπό να αλλάξει τα δεδομένα της πόλης. Ένας χώρος βγαλμένος από παραμύθι περιμένει και φέτος, για δεύτερη χρονιά, μικρά και μεγάλα παιδιά καθώς και ενήλικες για να γνωρίσουν την τέχνη του θεάτρου. Φωτογραφίες : Όλγα Δέικου   Σε τρεις θεματικούς ορόφους, ενήλικες […]

Read More
Ο Μάρτιος έχει τα δικά του (δέκα) τραγούδια
Posted in: TOP10, ΜΟΥΣΙΚΗ

Κι ενώ ο Μάρτης φέρνει δειλά την άνοιξη, τα τραγούδια που ακούν οι αναγνώστες μας γίνονται λίστα, σύμφωνα με αυτά που ψήφισαν όλο τον προηγούμενο μήνα. Δέκα τραγούδια που αγαπάμε κι εμείς – τα περισσότερα τουλάχιστον- γίνονται το soundtrack αυτού του μήνα. Τώρα που τα τραπεζάκια στα μπαλκόνια καθαρίζονται και βγαίνουμε για τον πρώτο καφέ… […]

Read More
VIDEO CLIP
Do NOT follow this link or you will be banned from the site!
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x