Σημαντική “Συνάντηση” Ξαρχάκου – Πρωτοψάλτη… (Βρεθήκαμε σε συναυλία τους!)

Τι είναι αυτό που μπορεί να διαχωρίσει τις άλλες συναυλίες, από εκείνες τις λίγες που σου λυγίζουν τη ψυχή; Που σε ξεσηκώνουν και «χορεύεις» με τα δάκρυα στα μάτια σου, ακόμα κι όταν κάθεσαι σε μια καρέκλα… Η απάντηση είναι το συναίσθημα… είναι εκείνο που νιώθεις όταν ξεκινάει το τραγούδι και ακούς μια αγαπημένη φωνή να τραγουδάει μόνο για σένα, ή έστω έτσι νομίζεις καθώς τελικά θα στρέψεις το κεφάλι και θα δεις γύρω σου δεκάδες άλλους ανθρώπους να σκουπίζουν τα μάτια τους και να νιώθουν τα ίδια με εσένα… μάλλον κι αυτοί νιώσανε μοναδικοί! Κάπως όπως κι εγώ, στη συναυλία του Σταύρου Ξαρχάκου και της Άλκηστις Πρωτοψάλτη σε μια από τις πρώτες «Συναντήσεις» τους…
Γράφει ο Γιώργος Σταυρακίδης ([email protected])
 
 
 
Σε έναν αμφιθεατρικό χώρο στις Σέρρες, οι δυο μεγάλοι καλλιτέχνες υποσχέθηκαν, ακόμα από το δελτίο τύπου, μια βραδιά γεμάτη μαγικές στιγμές ντυμένες με τραγούδια του μεγάλου συνθέτη και ερμηνείες από μια τραγουδίστρια που έχει δώσει «εξετάσεις» δεκάδες φορές μέσα από πειραματισμούς και προκλήσεις στη πορεία της, με ξεκάθαρο αποτέλεσμα υπέρ της. Ο κόσμος που θέλησε να είναι παρών σε αυτή την υπόσχεση, γέμισε τις θέσεις του θεάτρου, καθώς και τις επιπλέον καρέκλες που είχαν προστεθεί για τους εκατοντάδες θεατές που εκτίμησαν τη σπουδαιότητα αυτού του εγχειρήματος. Μια υπέροχη βραδιά… και κάπως έτσι ξεκίνησαν οι μουσικοί, με τον μαέστρο να τους διευθύνει και αριστερά του την ερμηνεύτρια να περιμένει την εντολή για να προσθέσει τη φωνή της σε αυτό το μεγαλειώδες όνειρο που άρχιζε μπροστά μας…
Τραγούδια, αποκλειστικά, του Σταύρου Ξαρχάκου από μια πορεία που ξεπερνάει τα 50 χρόνια και συγκινήσεις που η μία διαδέχεται την άλλη… Το συγκλονιστικό «Νυν και Αεί» (Θα τολμήσω να πω πως η Πρωτοψάλτη δίνει, ίσως, την δεύτερη καλύτερη ερμηνεία του τραγουδιού μετά από αυτή της Μοσχολιού),το  «Ήτανε μια φορά» που ακούμε τους μουσικούς να τραγουδάνε και να δημιουργούν μια μυσταγωγική ατμόσφαιρα, το «Έβαλε ο Θεός σημάδι», η «Άσπρη Μέρα», το «Μάτια Μπλε», το «Ένα πρωινό», το «Χάθηκε το φεγγάρι», το «Πρακτορείο», ο κεφάτος «Λευτέρης», το «Καίγομαι Καίγομαι» και δεκάδες άλλα τραγούδια που θυμίζουν την σπουδαιότητα τους στο πέρασμα των χρόνων και την διαχρονικότητα του συναισθήματος που μπορεί να αλλάζει στόμα και φωνή, όμως παραμένει ατόφιο όπως εκείνο των πρώτων εκτελέσεων.
 

 
Η Άλκηστις Πρωτοψάλτη δείχνει για ακόμα μια φορά πως είναι μια σπουδαία ερμηνεύτρια που, παρά τα χρόνια επιτυχίας και δεκάδων συνεργασιών, εξακολουθεί να δέχεται προκλήσεις και να τολμάει μουσικούς πειραματισμούς που σε ανάλογες περιπτώσεις καλλιτεχνών με αυτή τη πορεία, δύσκολα συμβαίνει. Το πιο σπουδαίο βέβαια, είναι πως για ακόμα μια φορά καταφέρνει να κερδίσει τόσο την πρόκληση, όσο και το πιο δύσκολο κοινό, εκείνο που ίσως βρέθηκε στον χώρο για να ακούσει την Πρωτοψάλτη του «Βενζινάδικου», του «Διθέσιου» και της υπόλοιπης προσωπικής της δισκογραφίας (υπήρξαν τέτοιοι θεατές, που μίλησα μαζί τους και γνωρίζω πως περίμεναν να ακούσουν άλλα τραγούδια, αλλά θαύμασαν στο τέλος τη σπουδαιότητα αυτού του προγράμματος).
Ο Σταύρος Ξαρχάκος, αγέρωχος εκεί πάνω στη σκηνή, να μοιάζει με γίγαντα και να κατευθύνει τους μουσικούς του και την ερμηνεύτρια του με απόλυτη σιγουριά και γνώση, ακριβώς στο σημείο που κάθε φορά επιβάλει το τραγούδι. Οι μουσικές του, δρόμοι που περπατάει πρώτος αυτός, δεύτερη η Άλκηστη, λίγο πιο πίσω οι σπουδαίοι μουσικοί του και όλοι εμείς από πίσω, να ακολουθούμε για όπου μας βγάλει… κανείς δε ρωτάει, κανέναν δεν νοιάζει ο προορισμός. Αυτή η «Συνάντηση» είναι ένα ταξίδι στον χρόνο. Είναι μια πορεία από τη μουσική προς το όνειρο με απόλυτα υπεύθυνους τους δυο μεγάλους καλλιτέχνες που φέτος δημιούργησαν μια μεγάλη παραγωγή για όλους εκείνους που θα βρεθούν μαζί τους, σε όποιον από τους σταθμούς τους…
 

 
Μπορώ με σιγουριά να πω, πως σε αυτή τη περίπτωση, έχουμε μια μουσική περιοδεία μερικών από τους σημαντικότερους ανθρώπους του χώρου. Ίσως το λες και «Εθνική Ελλάδος» για όσους συμμετέχουν στη «Συνάντηση» αυτή. Από τον συνθέτη και την ερμηνεύτρια μέχρι τους μουσικούς τους και τους τεχνικούς, μιλάμε για μια εξαιρετική παραγωγή που αφήνει το δικό της στίγμα στο φετινό καλοκαίρι, ως μια από τις σημαντικότερες μουσικές στιγμές της χρονιάς… εγώ, έτσι το ένιωσα εκείνο το βράδυ. Έζησα κάτι παραπάνω από δυο ώρες μαγείας και ιστορικών συγκυριών που γίνανε μουσική, τραγούδι και δάκρυα… και τέλειωσε όλο με την Πρωτοψάλτη να τραγουδάει το «Δίχτυ» (δε γινόταν αλλιώς, αφού ο κόσμος δεν ήθελε να φύγει και φώναζε να επιστρέψουν στη σκηνή!) και συγκινημένοι εμείς κι αυτοί πάνω στη σκηνή ορίσαμε αυτή τη βραδιά ως σημείο αναφοράς για τις επόμενες «Συναντήσεις» μας… 
Μη τους χάσετε αν βρεθούν κοντά σας, είναι μια σπουδαία πολιτιστική συνεύρεση που μας τιμάει με τελευταίο σταθμό, όπως έχω μάθει, το Ηρώδειο στο τέλος του Σεπτέμβρη…  

 

 

 

Φωτογραφίες : MUSEEKart.com

 

 

 

About the author /


Related Articles

Απάντηση

0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
Όλοι οι λόγοι που το “Από Θέση Ισχύος” του Φεζολλάρι είναι μία μοναδική παράσταση!
Posted in: ΕΙΔΑΜΕ, ΘΕΑΤΡΟ

Η καλοκαιρινή περιοδεία του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Σερρών ξεκίνησε εδώ και λίγες μέρες με το έργο “Από Θέση Ισχύος / Η δύναμη του Δημόσιου Λόγου” σε σκηνοθεσία του Ένκε Φεζολλάρι, μουσική του Γιώργου Ανδρέου και ηθοποιούς την Φιλαρέτη Κομνηνού, τον Αλέκο Συσσοβίτη, την Άννα Μάσχα και την Καλλιόπη Ευαγγελίδου. Την περασμένη Πέμπτη βρέθηκε η παράσταση στη Θεσσαλονίκη, […]

Read More
Ο Μάρτιος έχει τα δικά του (δέκα) τραγούδια
Posted in: TOP10, ΜΟΥΣΙΚΗ

Κι ενώ ο Μάρτης φέρνει δειλά την άνοιξη, τα τραγούδια που ακούν οι αναγνώστες μας γίνονται λίστα, σύμφωνα με αυτά που ψήφισαν όλο τον προηγούμενο μήνα. Δέκα τραγούδια που αγαπάμε κι εμείς – τα περισσότερα τουλάχιστον- γίνονται το soundtrack αυτού του μήνα. Τώρα που τα τραπεζάκια στα μπαλκόνια καθαρίζονται και βγαίνουμε για τον πρώτο καφέ… […]

Read More
VIDEO CLIP
Do NOT follow this link or you will be banned from the site!
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x