Ο Γιάννης Βασιλόπουλος ακούει τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι | 10 μουσικές επιλογές

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ 2015 

Ο Γιάννης Βασιλόπουλος είναι ο νεότερος συγγραφέας και στιχουργός που έχουμε αυτή τη στιγμή… ένας μαθητής, ένα παιδί στα 16, που σεμνά δείχνει τον δρόμο για ένα όμορφο μέλλον, με μια γενιά που, ευτυχώς για εμάς, δείχνει να μπορεί να είναι αλλιώτικη…
…Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η επαφή που μπορεί να έχει η μουσική των μεγάλων συνθετών μας με τα νέα παιδιά σαν τον Γιάννη… και βρήκα ιδανικό να του ζητήσω να μου πει 10 τραγούδια του Χατζιδάκι, έτσι όπως τα ακούει, τα ζει, τα νιώθει να περνάνε μέσα στη ψυχή του… και χαίρομαι που με αυτό ως αφορμή, ο Γιάννης μου είπε πως μελέτησε τον Μάνο Χατζιδάκι και τον έμαθε καλύτερα…
————————————————————————————
 
Ο Μάνος δεν θέλησε να εξιδανικευτεί, να γίνει μύθος. Δεν ονειρευόταν να καταλήξει ένα ακόμα άλλοθι της καθήλωσής μας στο παρελθόν, το κακό μας παρελθόν, το εύκολο. Το βλέμμα του μπροστά, κι εμείς, αφελείς, κοιτάμε τα μάτια του, όχι τι έβλεπαν. «Σε μένα απομένει το τραγούδι, η μαγική στιγμή μου, που είναι μια εξαίσια απάντηση, αρκεί να με ρωτήσετε. Ρωτήστε με, λοιπόν. Κι ύστερα σας παρακαλώ, σωπάστε! Γιατί θα τραγουδήσω!». Μάλλον γι αυτό έγραψε τραγούδια, ο Μάνος. Μήπως, επιτέλους, ακούσει κάποιος.
Γιάννης Βασιλόπουλος – στιχουργός, συγγραφέας, μαθητής…

 

————————————————————————————

Ο Γιάννης Βασιλόπουλος ακούει τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι | 10 μουσικές επιλογές

 

Η Προσωπογραφία Της Μητέρας Μου

“Η μητέρα. Το χαμόγελό της, η πίκρα της στα μάτια και η φορτωμένη εμπειρίες φωνή της που παραδέχεται, όχι χωρίς πόνο, πως έτσι είναι η ζωή. Η μητέρα της άνοιξης και του φθινοπώρου έγινε μουσική. Και άρχισε ν’ απομυθοποιείται.

 

 

Τα Παιδιά Κάτω Στον Κάμπο

“Τα παιδιά κάτω στον κάμπο τραγουδούν διαφορετικά τραγούδια. Άλλα τα ρούχα τους, άλλες οι παρέες τους, άλλο το πριν και το μετά τους. Ο τρελός που κυνηγούν δεν είναι ο ίδιος. Μα όλα ανεξαιρέτως πνίγουν από έναν. Εκεί μοιάζουν.

 

 

Νανούρισμα


“Άκουγα το Νανούρισμα στα σκαλιά του σχολείου όταν με πλησίασε μια φίλη να πει πως λυπάται για το άλογο. Εκείνο χάθηκε αναζητώντας την ελευθερία. Εμείς καθίσαμε ως τον τελευταίο στίχο, σιωπηλοί, μην και ξυπνήσουμε το παιδί.”

 

 

Η Μπαλάντα Του Τσε

Ήμουν δώδεκα χρονών όταν διάβασα για τα πειράματα της CIA και το Project MKUltra. Περισσότερο από τις ίδιες τις πράξεις με αρρωσταίνει η σκέψη πως σε μισό αιώνα θα αποκαλυφθούν τα αντίστοιχα πειράματα του σήμερα.

 

 

Η Μπαλάντα Του Οδοιπόρου

“Χωρίς προορισμό και με μια ελπίδα που άλλοτε τον κρατά όρθιο κι άλλοτε τον γονατίζει. Ξέρει καλά το τίμημα του ταξιδιού του ο οδοιπόρος. Ο δρόμος που ανοίγει με κάθε του βήμα δεν θα χωρέσει ποτέ του έναν συνοδοιπόρο.

 

 

Συνομιλία Με Τον Sergei Prokofiev

“Μια συνομιλία με το παρελθόν, σαν βήματα προς τα πίσω σε αναζήτηση της αρχής. Και ποιος ξέρει αν η συνάντηση με την αρχή προϋποθέτει το φθάσιμο του τέλους. Η συνομιλία με τον χρόνο διακόπτεται πάντα πριν το συμπέρασμα.”

 

 

Πέρα Στο Θολό Ποτάμι

“Όταν τα όμορφα μιας εποχής περιμένουν το σκοτάδι της νύχτας για να κάνουν την εμφάνισή τους, όταν ανταλλάσσουν τα λόγια της ομορφιάς τους ψιθυριστά μην κι εκτεθούν, τι άλλο να περιμένεις απ’ την εποχή εκτός από νύχτα;

 

 

Ο Ταχυδρόμος Πέθανε


 “Τα πρόσωπα του τραγουδιού παραχωρούν τον χώρο τους το ένα στο άλλο. Τα όρια εδώ δεν έχουν λόγο. Ο αποστολέας, ο ταχυδρόμος, ο παραλήπτης, το ίδιο γράμμα χάνουν, το ίδιο τελευταίο φιλί. Του Ονείρου ο δρόμος μοναχικός.

 

 

Οδός Ονείρων

Ένα αγόρι έχει την αγάπη για ντροπή. Όχι εκείνο. Εκείνου τα όνειρα ήταν πολλά και η αγάπη μεγαλύτερη, σ’ έναν κόσμο λίγο και μικρό. Πολλοί έχουν την αγάπη για ντροπή. Αλλά όχι το αγόρι που περπάτησε στην Οδό ονείρων.”

 

 

Κύριε

“Ο Vassilikos έχει πει πως ακόμα δεν έχει έρθει η εποχή που έζησε ο Χατζιδάκις, πως θα έρθει αργότερα. Ίσως μια ζεστή καρδιά σκεπασμένη με κεραμίδια στην άλλη άκρη της χιλιετίας. Σκεπασμένη με κεραμίδια στους αιώνες.

 

————————————————————————————
 
 
Τον Γιάννη Βασιλόπουλο τον γνωρίσαμε με τη συμμετοχή του στην κυκλοφορία της 4ης Ακρόασης νέων δημιουργών και ερμηνευτών της Μικρής Άρκτου, με δύο τραγούδια που είχε γράψει τους στίχους (“Αποφοίτηση” και ” Ανοιχτό Βιβλίο”, σε μουσική του Αντώνη Παπακωνσταντίνου), αλλά τον μάθαμε όπως έπρεπε, κυρίως μέσα από την κυκλοφορία του πρώτου του βιβλίου, με τίτλο “Αδιανόητα Διαφορετικοί”, με κείμενα από το blog του…
 
Οι επιλογές των βίντεο και τα σχόλια ανήκουν στον Γιάννη, όπως ακριβώς μου ζήτησε να δημοσιευθούν…
επιμέλεια / κείμενα : Γιώργος Σταυρακίδης
([email protected])
20 Mαΐου 2015

 

 

 

About the author /


Αγαπώ τις μουσικές που έχουν συναισθήματα και τις ταινίες που με ταξιδεύουν... γράφω για όσα νομίζω πως το αξίζουν και για όσα κάνουν λίγο πιο όμορφη την ζωή γύρω μας... στο MUSEEKart.com ξεκινάνε για εμάς όλα από την αρχή... μουσικές + άνθρωποι...

Related Articles

Απάντηση

0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
Once Upon : Θεατρικά εργαστήρια & σεμινάρια στη Θεσσαλονίκη, σε μία εποχή που το χρειαζόμαστε
Posted in: ΘΕΑΤΡΟ

Τα θεατρικά εργαστήρια Once Upon αποτελούν μια κοιτίδα πολιτισμού που ήρθε πέρυσι, με σκοπό να αλλάξει τα δεδομένα της πόλης. Ένας χώρος βγαλμένος από παραμύθι περιμένει και φέτος, για δεύτερη χρονιά, μικρά και μεγάλα παιδιά καθώς και ενήλικες για να γνωρίσουν την τέχνη του θεάτρου. Φωτογραφίες : Όλγα Δέικου   Σε τρεις θεματικούς ορόφους, ενήλικες […]

Read More
Ο Μάρτιος έχει τα δικά του (δέκα) τραγούδια
Posted in: TOP10, ΜΟΥΣΙΚΗ

Κι ενώ ο Μάρτης φέρνει δειλά την άνοιξη, τα τραγούδια που ακούν οι αναγνώστες μας γίνονται λίστα, σύμφωνα με αυτά που ψήφισαν όλο τον προηγούμενο μήνα. Δέκα τραγούδια που αγαπάμε κι εμείς – τα περισσότερα τουλάχιστον- γίνονται το soundtrack αυτού του μήνα. Τώρα που τα τραπεζάκια στα μπαλκόνια καθαρίζονται και βγαίνουμε για τον πρώτο καφέ… […]

Read More
VIDEO CLIP
Do NOT follow this link or you will be banned from the site!
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x